Seelaavie

Briljant plan. We waren gisteren niet van het podium te slaan. Wij waren de neefjes en Ruud en Carlo de nichtjes. Ze waren wel een beetje teleurgesteld dat we geen nichtjes waren. Met name omdat we er als twee dandy's uitzagen. 3d-kostuum in de volle zon. Afijn, een kleine impressie.

Merel Roze lees ik altijd. Ten eerste staat ze als default pagina in mijn browser en ten tweede schrijft ze tof. En zij heeft volgens mij de allermeeste bijval van iedereen. Reacties te over. Buitengewoon jaloers, dat is wat ik ben.

Laat ik om te beginnen eens vertellen dat ik haar beter vindt dan mezelf en dat daar al een groot verschil in zit. Dat is echter niet zo relevant, een weblog is van jezelf nietwaar... Maar het maakt natuurlijk uit of je leuk bent om te lezen.

Toch heeft Merel ook haar truukjes en maniertjes en is het niet alleen de kwaliteit die haar reacties oplevert. Ze stelt vaak een vraag, ze woont in Amsterdam. Maar toch zo zijn er meer. Het is iets anders dat haar zo populair maakt.

Merelroze.nl is een merk. Het is een gemeenplaats geworden voor mensen die ook gezien willen worden. Een weblog is leuk voor jezelf inderdaad, maar belangrijkste is dat je gelezen wordt. Reacties zijn daarvoor een goede graadmeter. Plaats een reactie bij Merel en je link erbij en je maakt kans op een bezoeker. Merel bestaat al heel lang als blog en dat samen met de kwaliteit en goede timing heeft haar tot een merk gemaakt.

Mijmer bijvoorbeeld is begonnen doordat men zijn reacties op Merel zo goed vond.

Webloggers schelden elkaar ook uit. Dat doen ze redelijk netjes, maar wel onder de gordel. En als ze het doen, dan doen ze het door aan te geven dat "je toch niet wordt gelezen". Webkim deed een keer iets stouts, en er was een belerende reactie van Maja de Bij. Nou die krijgt het te horen.

Ook als je over een ander blog schrijft, dan is dat vrij gauw bekend. En dat vind ik nu echt bijzonder en bijzonder leuk.

Dus Merel als je dit leest, laat dan eens weten hoe je hier terecht bent gekomen?

Vandaag ga ik naar een bruiloft en ik vind het leuk. Soms kan je daar zo maar geen zin in hebben. Deze kost veel tijd en is midden in de week. En toch is het leuk. Het feest is anders dan anders, maar dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit, want ik gedraag me op alle feestjes hetzelfde. Het is leuk om vrienden gelukkig te zien trouwen, ja dat zeker.

Het voornaamste is denk ik dat de bruidegom in de tweede helft van zijn dertiger jaren is. Haha. Dat geeft hoop.

Ooit was ik verloofd. Ik zou ook gaan trouwen. Mijn verlovingsring ligt thuis op mijn thermostaat. December 2000 of december 1999 staat erin. En een naam. Maar het werd niks. Dat is nu maar beter ook.

Zal ik hem omsmelten? Levert nog wel een paar eurootjes op. Ach, eigenlijk stoort de ring me niet. Hij maakt me niet treurig en hij valt me eigenlijk geeneens op. Nee, ik bewaar hem. Als test voor mijn volgende meisje. Als die meteen jaloers wordt op die ring dan weet ik genoeg.

Ik moet hem gewoon maar houden, als mooie herinnering.

Tames en Ragna...Veel geluk!

Tsja, net terug uit Madrid, gewerkt en dan is het dinsdagavond...wat te doen? Even als een echte columnist reflecterend op het hedendaagse leven: We zijn gewend geraakt aan 'instant relief', ik kan het niet op z'n Nederlands zeggen. We willen vermaak en wel zodra we bedenken dat we eraan toe zijn. Het wachten is op vermaak in poedervorm; een beetje heet water erbij en voilá!

Alkmaar is Madrid niet en dus wat moet je? TV? niks an.. Sluiter wint op Wimbledon en kijkt alsof op een missie is en er kan geen lachje vanaf. Echt, ik probeer respect te hebben voor die lamlul, maar dat lukt niet. Wat een sufferd. De krant maar opengeslagen en hoera! in Atlantis is er iets. Wij erheen.

En jawel hoor.. kopje heet water en dan een beetje Kim erbij. Wat een meid! goed zingen, goed op het podium en zelf geschreven goede liedjes. Ha!

Ze heet eigenlijk Kim de Boer en ze heeft heel wat in haar mars. Er stond wat op de Atlantis site over haar, maar dat is alweer weg. Dat is nou wat je noemt domme automatisering. Heeft er natuurlijk één of andere slimmerik bedacht dat de agenda altijd up to date is. Nu kan ik daar dus niets meer lezen over Kim of hoe en wat...wat een ongelooflijke knoeiers.

Nouja. Ze heet Kim de Boer en ze is goed. Onthou dat maar.

Dinsdagavond - instant relief in Alkmaar.

Afegelopen zondag 22 juni. Plaza de Cibeles... de huldiging van het 29e kampioenschap en we waren daar. Op tien meter afstand. Heb je zin in 3 mb downloaden voor het bewijs? klik hier voor 30 seconden avi film.

De spanning stijgt. Ik had me dit jaar handig in een vliegtuigloze vakantie gemanouvreerd, maar gisteren gebeurde het dan toch, we gaan morgenochtend naar Madrid.

Als ik het niet redt...ik hou van jullie allemaal!

Brr. Ik haat het. In het vliegtuig luister ik altijd ingespannen naar de motoren en bij elke onregelmatigheid slaat mijn hart over. De stewardessen hou ik nauwlettend in de gaten, zij vliegen elke dag en als ze rustig zijn dan is alles veilig. Vliegtuig eten vind ik zowiezo al heerlijk, dat leidt lekker af.

Vergis je niet, ik doe het wel. Ik vloog al naar Azië en Afrika, Griekenland, Engeland, Zweden, Denemarken, Portugal en Frankrijk. Daar wordt de angst niet minder van. Morgen zal ik ook weer elke minuut denken: "We storten nu neer"..."of nee, nu!"...totdat we landen.

Vandaag hoorde ik dat de kwab in ons hoofd die verlegenheid veroorzaakt dezelfde kwab is die paniek veroorzaakt. Dat voelt dus hetzelfde. Zweten, hartkloppingen, stamelen. Dat klopt.

Als je niet vliegt kom je nergens en dat wil ik ook niet, dus doe ik het. Als je geen vrouwen aanspreekt, kan je wachten tot je een ons weegt, maar dan versier je niks. Dus doe ik dat ook.

Vanavond dubbel zo vaak; morgen stort ik toch neer, dus ik heb niets te verliezen.

van horen zegen , hoor ik altijd dat je het mee moet maken....zaterdag 21-06-2003 gaat het toch eindelijk gebeuren!! super super..we gaan!!

jaren lang voor de buis gezeten te hebben en genieten van het voetbal dat deze jongens op de mat kunnen brengen..ooit moest ik er heen ...het is gewoon super !

basiqair en een lullige 200 euro en we zitten in hartje madrid en we gaan zondag de finale volgen...niet in Bernabeu maar er buiten.. wat maakt het uit

met ze 3-en en nu al onvergetelijk

dit was gewoon het juiste moment..raul..ronaldo..zidane..figo..roberto carlos..casillas..+ de rest, tegen het zooitje!

ok als real fan is het makkelijk praten..maar als voetbal fan is het fantastisch...

Half januari is ie er; de kleine Junta. Maxima zal heus een zoon baren, zodat we twee koningen achter elkaar krijgen. Dat is natuurlijk goed, na al die koninginnen. Over een jaar of twee kan de kleine Junta mee op razzia in het land van zijn moeder. Lekker met opa op de hacienda en dan wat tegenstanders op de korrel nemen.

Vanaf nu dan ook te bestellen; het knaloranje t-shirt met opschrift:

Willem is een man!!

Vroeg eruit

paar uurtjes werk

een lange lunch

van twaalf tot drie

wijntje erbij

tukkie

..

weer aan het werk

afmaken

tegen zevenen

nog even door

happie eten

met heel veel mensen

dan lekker liggen

in het lage licht

..

Om 17:30 is er in dit land eigenlijk geen moer meer te beleven. Daarom werk ik nog even door. Kost niks, is vermakelijk en dan ben ik tenminste moe als ik ga slapen.

Vroeger hield ik van hardrock. Ik had het allemaal; de lange haren, de elpee's, zwarte t-shirts, strakke broeken. Mijn eerste concert was Ozzy Osbourne in de Rijnhal in '87 of '88.

In die tijd kwamen ook de eerste 'best of' cd's. Dat kon dus niet. Vercommercialisering, we hadden die platen allemaal al en er kwamen allerlei nepfans tevoorschijn. Bovendien miste je de opbouw van een plaat. Supereerstenummer op kant A, supereerstenummer op kant B, een ballad en het laatste nummer is een solo van 12 minuten. Nee, dat kon niet. Echt niet.

Gisteren heb ik de nacht op de voorstoelen van een busje doorgebracht na een vrijgezellenfeest in Uitgeest. Gebroken aan het ontbijt natuurlijk, maar altijd goed zulke feesten. We hebben in hetzelfde busje de aftocht geblazen met 'The best of the best'  van Iron Maiden over de boxen. Wat een vreugde! En ze staan er allemaal op: 'Number of the Beast', 'Run to the hills', 'Two minutes to midnight' etc...Thuiskomen en natuurlijk tot weinig meer in staat. Beetje op de bank liggen en de TV aan.

In tegenstelling to mijn aversie van 'best of' cd's vind ik 'best of' televisie ronduit te gek! Zomergasten was jaren geleden natuurlijk al het 'best of' programma bij uitstek, maar de VPRO heeft volgens mij nu hun hele format erop gebaseerd.

Heerlijk. Je kunt niets missen, want niemand praat erover. Het is immers oude televisie. Als je het wel ziet, zijn er zeker mensen die het ook ooit goed vonden en je vreugde kunnen delen. Je voelt je jonger en bent niet geneigd te zappen. Wat er komt is toch wel goed. Wat heerlijk. 'Creatief met kurk' gevolgd door een nieuwe serie 'Desi en Dunya'. Als ik zestien was, was ik verliefd geweest op Dunya.

Daarna heb ik mijn favoriete plaat op gezet. 'Seventeen seconds' van The Cure. Ik had ooit ook een andere plaat van The Cure. 'Standing on a beach'. Dat vond ik hun beste plaat ooit. Jezus, wat een goeie plaat. Tot iemand schamperde dat die plaat dus gewoon een 'best of' was. Dat ik 'Seventeen Seconds' maar eens moest luisteren. Die persoon had heel erg gelijk. Mijn aversie is sindsdien alleen maar sterker geworden. 

Maar 'best of' televisie kan ik geen genoeg van krijgen.

Op blogspot kan je een log starten (even voor de lezers die zich afvragen waar al die logs vandaan komen en hoe je het kan regelen). Seelaavie draait op pivot, dat moet je zelluf allemaal installeren (of een kennis) en blogspot doet dat automatisch..net als blogger.com en nog een aantal log-providers.


Blogspot is een startpunt voor veel loggers en lezers en ik wilde op hun linklist...beetje log-pushing.

Want hoe krijg je lezers?

1. ronbazuinen dat je logt
2. reageren op andere logs
3. op jezelf stemmen in de blog40
4. loggen over loggen
5. slijmen

Lieve mensen van Blogspot...

kan het nog?
voor een blog

in uw kielzog
haal ik toch
mijn target nog

dus och
kan het nog?
voor mijn blog?

en hij staat er...

Mooi woord of eigenlijk mooie woorden. Het betekent positieve discriminatie. Zojuist lees ik in de quotelog over Rent-a-Negro. Huur een neger ter bevordering van je sociale status of de status van je bedrijf. Vet!

Ik kan me herinneren dat we 5 jaar geleden bezig waren met de site van de Jonge Honden en dat Joris het de hele tijd had over excuusnegers. Dat is ongeveer hetzelfde. Op sites met stockfoto's kan je namelijk je lol niet op als je ziet hoeveel politiek correcte foto's er gemaakt worden. We zien ze dagelijks terug.

Mijn sociale status is hoog. Ik heb een Indonesisch zussie, Spaanse vrienden, Turkse vrienden, Marokkaanse en Italiaanse voetbalmaten en ik heb een oogje op een negerin.

Eigenlijk moet ik zeggen: mijn zus heet Sri Naviyanti, mijn vrienden heten Angel, Mehmet, Baris, Rafael, Moustafa, Baris, Erdem, Erdinc en ik voetbal met Bazou, Hoessein en Franco. Op wie ik een oogje heb zeg ik niet. De Nederlandse namen laat ik even buiten beschouwing.

Sjonge, ik ben me daar een partijtje politiek correct. Ik ga een project opstarten: huur een allochtoon.

Ze schijnen dit jaar op bevrijdingspop in Haarlem te hebben gespeeld. Hoe dan ook, deze band kan niet anders dan het helemaal maken. De zanger/gitarist is super super super. De toetsenist heeft op zijn Fender Rhodes een Hammond staan en daarnaast een Moog. En hij kan er mee zingen. Niets overdreven. Superlatieven, superlatieven.

Zoals mijn goede vriend Steven zojuist zei, dat zijn geen toetsenist dat zijn een muzikant en deze band staat binnen 2 jaar op een groot festival en wordt een nationale trots. Alhoewel ze reeds op lowlands stonden, maar ik bedoel natuurlijk als vette hoofdact.

De laatste keer dat ik zoiets had was bij een optreden van een bandje ergens op een Kink FM festival in Geleen. Ik ging daar met een vriend heen en er was een band die gewoon het dak eraf gooide. Die band heette Kane.

Moge The Sheer groter worden en minder arrogant. Jezus.

Er zijn geen woorden voor wat die gasten kunnen brengen. Ze komen uit Haarlem en als ze bij de les blijven hebben ze veel, heel veel te brengen.

Zie ook de site van The Sheer en ga ze zien als je de kans hebt.

Echt!!

Pfff....

Okee, een volle ijskast verhuizen, dat moet kunnen. Stekker eruit, dat ding op een kar, samen met alle andere troep in de vrachtwagen. Naar het nieuwe huis! Uitladen, ding weer op de kar, naar de keuken en stekker er weer in. Niets ontdooit, alles nog heel en alles fris.

"Zie je wel" zegt ze trots "kan best!".

Ja, kan best ja. Maar er zit anders mooi geen bier in die volle ijskast. Grmbl. Wel Wicky Aardbei. Ja. Dat wel.

Klussen zonder bier... kan je eigenlijk niet maken.

Misschien moet seelaavie voortaan maar gaan over andere logs. Een soort tijdschrift dat gaat over andere tijdschriften, volgens mij is dat wel wat. Een kleine poging:

Webkim is een fervente logster. Ze logt wat af, ze heeft een tattoo op haar buik en meer dan alleen log op haar site. Klinkt als een leuke meid, alleen ze logt me wat te veel, maar what the hell; het is haar log.

Afgelopen weekend logt ze echt als een bezetene, op pinkstermaandag staan er maar liefst 5 stukkies, vandaag al 2 en de dag is nog lang. Het valt me op, want ik lees het regelmatig en nu dacht ik toch even dat het een aantal dagen betrof, maar het waren er twee.

Verbaasd was ik dan ook om te lezen op haar log van afgelopen zaterdag 7 juni dat ze vriendje heeft. Dan verwacht je toch wat minder gelog op een vrije pinkstermaandag. Maar goed, daar kunnen wel duizend redenen voor zijn, dat gaat mij ook niets aan. Ze is ook eens een keer getrouwd geweest, want ergens in mei heeft ze het over haar trouwjurk. Allemaal goed voor de verbeelding nietwaar?

Haar vriendje logt ook. Dat doen ze misschien samen? Ze beschrijven ook dezelfde gebeurtenis, namelijk Jazz in Duketown. En hij is stapelverliefd op haar. Nu begin ik me helemaal van alles af te vragen. Corrigeren ze elkaar? censureren ze elkaar? vertellen ze de waarheid? maakt dat uit? zou ik dat willen? zou ik dat niet willen? breek ik een weblogcode door hierover te loggen?

Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan. Misschien dat psychologie studenten er wat mee kunnen? of is het handig als je problemen in je eigen relatie hebt? ik weet het niet.

Webkim mag ik in ieder geval graag lezen. Alhoewel mijn verbeelding het leuker vindt als ik denk dat ze geen vriendje heeft of in ieder geval dat ik daar niet mee geconfronteerd wordt. Of? het lijkt me ook wel weer fantastisch om te volgen wat er gebeurt als het uitgaat....

Hierbij dus een verzoek aan Webkim en Pimmez:

"Willen jullie - voor de lezers - een tijdje uit elkaar gaan?"

Als je door de deur komt is er eerst een kleine open plek en dan begint de bar. Deze bar is in de lengte van kroeg gebouwd en is ongeveer 15 meter lang, daarachter ligt een tweede open plek met een dansvloertje en spiegels enzo. Daarachter komen de wc's, de sigarettenautomaat en de nooduitgang.

Je kan langs de bar van de voorste naar de achterste open plek lopen. Handig! De gang is ongeveer 1,5 meter breed. Aan weerszijden zie je een lange wand van hedendaagse mode gedragen door warme lichamen van stoïcijns kijkende jongemannen en een enkel meisje. Bij de start heb je niet het gevoel dat je er doorheen kan, maar de wanden geven mee. Je moet even doordrukken.

Zoals oma vroeger de bedden opmaakte, gewoon met lakens en dekens maar zo strak dat je jezelf er daadwerkelijk tussen moest persen. Je dacht van niet, maar uitendelijk bleek het prima te gaan. Zulke bedden kom je nog wel tegen in Bed & Breakfast hotels in London of 2 sterren hotelletjes in Nice of Cannes.
Groepjes uitgaansvolk komen je fragmentarisch tegemoet. Hier en daar blijven mensen in de gang hangen, ze persen zichzelf tegen de muur of tegen de bar. Je zou denken dat een pad zich zou aftekenen, maar niets is minder waar. De polonaise meandert grillig en gewillig door de smalle gang. Haast maken of anticiperen heeft geen zin.

De bar zelf is een meter breed en het barpersoneel heeft ruim twee meter bewegingsruimte. De muziek staat kneiterhard en je moet dus middels een flikse rebirthing sessie van de ene open plek naar de andere (okee, als je 16 bent kan je daar meer borsten voelen dan je aankan).

Ik kan me echter niet herinneren dat ik me ooit naar de achterste open plek heb gewerkt om daar dan ook te blijven. Nooit.

Ik zou de bar in twee eilanden opdelen en die drie man achter de bar danig beperken in hun ruimte. Of achterin een bar maken, of weet ik veel wat...maar dit is belachelijk.

Toch doet die kroeg het goed en is iedereen er ogenschijnlijk gelukkig. Kan iemand me dat uitleggen?

Uit een mailtje van mijn zus:

"...Met Higgins gaat alles goed. Het weer was net zoals hier, warm en vies. Maar nu wel weer oke. Er was heel veel regen en hagel gevallen. Enorme stenen kwamen de lucht uit. Onweer etc etc. Higgins trok het op een gegeven moment 's avonds niet meer. Toen het enorm regende, maar de deur van de caravan wel openstond, is ie nr buiten gerend! Zomaar opeens. Bleven ze zitten!! Ze dachten dat ie wel terugkwam. NOT!!!

Dus papa zoeken met zn regenjas aan. Een heel stuk verderop had ie hem gevonden. Ze was helemaal panisch. Echt zielig. Higgins drijfnat weer terug in de caravan..."

Speelsheid suist door mijn hoofd. Niet in het minst omdat we vanavond de allerlaatse finale van het seizoen spelen en daarbij via de zevende wedstrijd in de nacompetitie eindelijk de derde klasse kunnen bereiken in het Nederlandse amateurvoetbal.

Dus naar Bart Smit getogen en voor het ulitieme speelgevoel een badmintonset aangeschaft en zojuist een potje gespeeld. Alhier, voor de deur van ons kantoor.

Zou een fantastische campagne zijn aangezien alle kinderen die voorbijkomen meteen begin te zeuren dat ze dat ook willen. Daarbij duidelijk geïnspireerd door twee volwassen mannen die met roze rackets tegen een gele shuttle slaan. Bart Smit zou ons eigenlijk gratis speelgoed moeten geven.

De shuttle zat vast in de boom dus we moesten de bal erachteraan gooien.

Hoera, ik ben weer 8, op de camping in de Frankrijk, spelend met mijn vader en vloekend op het overschot aan zijwind. Hoera!!

Gutsend van het zweet zit ik achter mijn scherm... gatver. Maar de spirit is daar...vanavond winnen we.

(ik sta daar niet toevallig)

(ja, ze komt op me af)

'Hee, hoe is het?'

'Nou goed, en met jou?'

'Ja, ook goed, was je er al de hele avond?'

'Nou bijna wel, ik had je niet gezien'

(gelul! ik had er allang gezien)

(zeshonderd keer haar kant op gekeken)

(vier keer langsgelopen)

'Jammer, was het leuk?'

(ze meent het!)

'Ja gezellig, je hoeft dit keer zeker niet te rijden?'

(rund)

'Nee, ik ben met mijn vriendinnen, iemand anders rijdt'

(dit dreigt nergens heen te gaan)

(meteen telefoonummer vragen? mee uit vragen? complimentje maken?)

'Ik dacht je stuurt me wel een email..'

(klasse!)

'Ik heb niets met computers, of internet...of email'

(shit)

'Dan moet je bij mijn vriendin zijn'

(nee!)

'Oh, we gaan..doei!'

'doei'

(doe iets!)

'Peet, gaan we?'

(neeeeeeeee!)

'Ja'

Ik had het mooiste verhaal getypt, maar het is zojuist zomaar weggeraakt. Tijdens het zoeken naar een foto...bah. Dat had op mijn ouwe log nooit gebeurd.

Afijn, weltrusten Abel, ik vertel wel een andere keer over de kist met speelgoed die je over je hoofd heengooide, dat je op mijn schoot in slaap viel en dat je drie keer je speen hebt uitgeniest en dat ik hem in het donker ging zoeken, omdat ik niet zeker wist of ik het licht nu aan zou doen. Dat je meteen weer in slaap viel dat ik je handje vastpakte en je speen had teruggestopt en dat je probeerde een Mickey Mouse bal in je mond te stoppen. Of dat je zo goed kan staan en zittten en staan en zitten en staan en zitten en staan en zitten...

Dikke kus van je oom!