Heb je dat nou ook weleens?

Dat je als je dicht langs de gracht parkeert, dat je dan heel voorzichtig uitstapt. Of zelfs aan de andere kant. En dat je dan je sleutels heel stevig vasthoudt. Of de sleutels in je andere hand houdt, dus de hand aan de wegkant. En dat je dan bedenkt wat je zou moeten als je je sleutel in het water zou laten vallen. Dat je dan snel voelt of je je telefoon nog hebt. En dat je dan ineens voor je deur staat met je sleutel en dat je niet bewust weet hoe je er bent gekomen. Net zoals naar je werk gaan, dat je er soms ineens bent, maar dat je dan niet zomaar kan terugdenken aan hoe je nou bent gekomen. Dat je met de auto gaat en dan zonder auto weer weggaat. Of dat je iemand op zou halen en dat je dan staat waar je zijn moet met een knagend gevoel. Dat je dan ineens bedenkt dat je hem of haar vergeten bent en dat je dan twijfelt of je het alsnog zal doen. Of dat je door de stad loopt als het helemaal stil is en dat je bedenkt dat je dat eigenlijk vaker moet doen. Of dat de zonsondergang zo mooi is dat je besluit dat je je fototoestel in de auto gaat leggen. Maar dat je weet dat je dat toch niet doet. Of dat je alleen op vrijdag en zaterdag witte onderbroeken aantrekt om een verklaarbaar onverklaarbare reden. Of dat je niet begrijpt waarom je de ene keer continu moet plassen als je veel drinkt en de andere keer niet. Of dat andere mensen staan of zitten als ze hun kont afvegen. En of iedereen altijd zijn handen wast. En of ze dat doen voordat ze aan het lichtknopje van de wc komen. Of de deurkruk. Of dat je altijd een scheet moet laten na een one-night stand en dat de wc altijd aan de slaapkamer grenst. En dat je dan terugkomt met een walm van dennengeur om je heen en of je dan niet beter voor die andere lucht had kunnen kiezen. Of dat je veel kleren hebt en ook vaak kleren koopt, maar altijd hetzelfde aantrekt. Of dat je zomaar ineens denkt dat je doodgaat of een hartaanval krijgt en wie er dan op je begrafenis komen en welke nummers ze dan moeten draaien. Of dat het 1 uur geweest is maar je je dag nog niet hebt kunnen afsluiten en morgen weer van 7:01 tot 8:49 de wekker om de negen minuten uitdrukt. En waarom de snooze-knop wereldwijd een 9 minuten interval aanhoudt, maar dat we het niet wereldwijd eens kunnen worden over een metrisch systeem of rechts rijden. En of dat anders had geweest als Napoleon ook Engeland had ingelijfd. Of waarom kamikazepiloten een helm dragen. Nou goed, ik heb dat dus niet.

Wat zoek je dan?

Dat vragen vooral vrouwen aan me. Vaak ook zomaar uit het niets. Kennelijk straalt mijn houding uit dat ik willing & able ben. Maar ik zou niet weten wat ik zoek. 'Val je op blond?' .. ja, 'Val je op donker?' .. ja ook. Dat heeft er niet zoveel mee te maken. Gisteren wist ik ineens waarom ik gevallen ben voor de vrouwen waar ik voor gevallen ben.

And it's burning in our fingers and it's burning on the road
And I like the way you're broken and I'll like you when you're old
And I see you in the garden and I feel you plant the seed
I want you to come walk this world with me.

..zingt ze. Dat vind ik mooi. Daarom vind ik Heather Nova ook mooi en goed. Net als mijn andere favorieten in muziek of op het witte doek, is ze niet heel erg mooi ofzo. Mijn allerfavorietste? Juliette Lewis. En er is werkelijk niemand die haar mooi vindt. Of dan Alanis:

You've already won me over in spite of me
Don't be alarmed if I fall head over feet
Don't be surprised if I love you for all that you are
I couldn't help it
It's all your fault

..als iemand dat vindt, dan kan je namelijk de hele paringsdans overslaan. Daar wordt ik ook zo moe van, of ik heb er geen zin in.

Maar ik weet al wat de vrouwen zullen zeggen: 'Jij wilt dat meiden op jou vallen, maar een vrouw wil graag veroverd worden' of 'Zo krijg je altijd de verkeerde meiden, jij moet een sterke vrouw' of 'Je bent een dromer, dat gebeurt alleen in films'.

Of niet soms?

Het is maar ingewikkeld voor de hedendaagse man. Als ik wacht tot iemand head over feat en stamelend voor me staat, dan kan ik waarschijnlijk lang wachten. Als ik gewoon een praatje maak met een vrouw, dan gaat zij er samen met haar vriendinnen en de hele kroeg vanuit dat ik nog diezelfde nacht sex met haar wil. Het heeft vaak helemaal geen zin om eerbare bedoelingen te hebben, want ze zitten er niet op te wachten of ze geloven je niet.

En geef toe, als u dit leest dan denkt u dat ik volledig gefrustreerd en eenzaam ben. Dat is in ieder geval de algemene reactie op bovenstaande zienswijze. Dus over het algemeen ga ik door het leven als een op sex beluste, gefrustreerde dertiger met 1001 one-night-stands op zijn conto.En dan de nogal verbaasde reacties als men mijn zieleroerselen leest op dit weblog. Zo moet ik ook zijn in het dagelijks leven is dan het advies.

Alsof ik in de kroeg weloverwogen mijn eigen verhaal kan doen zonder de aandacht van mijn gesprekspartner te verliezen. Alsof ze me dan niet meteen volledig wantrouwen. 'Nee, niet in de kroeg, daar kom je ze niet tegen.' Nog zo'n stigma. Haha, ik moet inderdaad zeggen dat de Super de Boer gisteren vergeven was van de mooie vrouwen. Moet ik daar zeker een praatje beginnen: 'Ga je dat eten vanavond?'..over gefrustreerd gesproken.

Eigenlijk is het gewoon heel simpel. Soms kom je ineens iemand ergens tegen die je heel leuk vindt en heel soms vindt die ander hetzelfde. De rest is gerommel in de marge.

In het liedje Walk van Blind Melon - mijn favorietste bandje aller tijden - wordt gezongen over de moed erin houden. De zanger - Shannon Hoon - is dood. Overdosis. Hij was ook een beetje depressief, dus zijn teksten zijn altijd wat ernstiger dan hoe ik het zelf voel. Maar hij kan het zo mooi zeggen:

My feet are so cold
And I can't believe that I have to bang my head against this wall again
But the blows they have just a little more space in-between them
Gonna take a breath and try again.

Zoals gezegd, een beetje vanuit het negatieve geredeneerd...maar o zo mooi.

Platenbeurs

Grandmaster Flash & the Furious Five - The Message

Eminem remix DJ Punjami - Kiss

D12 - Ain't nothing but music

Funkadelic - Maggot Brain

The Black Album - SuperFunkyCaliFragiSexy

Curtis Mayfield - Back to the world

Stevie Wonder - Earth Creation

Eminem vs. Survivor - Popchop

S.o.s. het is hier gezellig

Het is weer vrijdag. Het oude ritme komt terug. Over een uur zit ik in de kroeg. Dezelfde kroeg als altijd. Daarna gaan we naar een andere kroeg. Dezelfde als altijd. We drinken teveel en krijgen praatjes. We maken flauwe grappen en lachen steeds harder. Dan zien we dezelfde meisjes. Sommigen vinden we mooi. Anderen niet. Daar praten we over. Of we zien een ex en vertellen nog een keer het verhaal. De sex voor de zesde keer aangedikt. Iedereen heeft het al gehoord, maar luistert aandachtig. En lacht uitgebreid. Dan praten we over voetbal. Ik klaag over mijn knie en we herhalen nog maar eens van wie we denken dat ie in de basis komt volgend jaar en dat sommigen het moeilijk zullen krijgen. Tegen twee uur gaan we weg. Misschien gaat er nog iemand mee wat drinken. Dat kan ons trouwens niet eens meer zoveel schelen. We lachen nog wat en ploffen op ons bed neer. Morgen vrij. Te veel gedronken. Die zak patat hoefde ik eigenlijk niet.

Voor diegenen die nu denken dat ik mijn zeiksnor weer zal laten spreken over dit ritueel:

Vergeet het maar, hier hou ik van!

Ik wil het niet!

Op zondag 3 augustus wordt ik opgenomen in het ziekenhuis. Om twee uur melden bij de portier. Dan gaan ze maandagochtend 4 augustus een nieuwe kruisband in mijn rechterknie zetten. Dan mag ik pas op woensdag 6 augustus naar huis. Voor de normale revalidatie staat negen maanden.

Negen maanden lang 2 keer in de week naar de fysiotherapeut, fietsen, lopen, squatten, uitstappen, hinkelen, aanzetten, kniebuigingen, etc.. hopelijk is dit de laatste keer, want ik heb de afgelopen 2 jaar al twee keer drie maanden intensief gerevalideerd. En om beter te worden, moet ik nu dus dubbel revalideren van een zware knie-operatie. Tot nog toe moest ik alleen van het scheuren van banden en meniscus zelf revalideren. Nu gaat er een pees uit me dijbeen in me knie. Nou ja. 

Ik bevindt me overigens in goed gezelschap. Zo hebben Van Nistelrooy en Ronaldo dezelfde operatie ondergaan. Het zal me uiteindelijk ook een hoop ongemak schelen en dan kan ik voor het eerst sinds 2 jaar mijn rechterbeen weer echt gebruiken.

Als je het goed doet kan je in 7 maanden weer genezen zijn. Dat betekent dat ik me richt op begin maart 2004. Dan wil ik weer tussen de palen staan. Dat zal wel lukken ook.

Bah, ik wil het niet.

De kater komt later

Nog zo'n campagne die nergens over gaat: Drank, de kater komt later. Drank maakt meer kapot dan je lief is, daar is toch niets mis mee? en nog lang niet uitgemolken. Maar de kater komt later? Ten eerste oubollig en ten tweede geeft deze actie alleen maar aanleiding tot meer drinken.

Ga maar na. Bedenk wat je laatste legendarische belevenis is geweest.... En? had je gezopen? Sleutels kwijt en door het raam naar binnen? lachen! In slaap gevallen? lachen! Verkeerde hotel ingelopen? lachen! Politie over de vloer vanwege burengerucht? lachen! ..en ga zo maar door.

Wie verzint dat soort domme campagnes toch. Dat je kapot kan gaan, dat komt aan. Maar dat je je paspoort kwijtraakt, dat is toch niet zo'n ramp? Kost je hooguit 50 euro ofzo. En dan die knaapjes die overal rondlopen met die wandtegelspreuk op hun shirts en rugzakjes. Die komen me wijzen op het feit dat de kater later komt. Flikker toch op! en dan gaan ze daarna zeker samen blowen.

Ik ga voor de legendarische uitspraak van Jack Spijkerman: "Liefde maakt meer kapot dan drank goed kan maken!"

Echt!

Die Fanta-commercials worden door iemand verkocht. Gerenommeerde wereldwijde bureaus presenteren het idee voor de commercials die wij te zien krijgen. Echt!

Twee mensen in belachelijke kleren spuiten een druppel Fanta op een raam en dat is dan een race. Dat heeft iemand verkocht. Of deze: Iemand ziet een leuk meisje op het strand en gooit dan een sinaasappel in de lucht, het meisje staat op en samen vangen ze de sinaasappel op. Fanta! Ook dat heeft iemand verkocht.

En ik zit het nog te drinken ook. Ik denk eigenlijk dat de distributie-afdeling van Coca Cola gewoon zo goed is dat ze zich dat knoeiwerk kunnen veroorloven. Of misschien moeten ze wel anti-reclame maken, omdat ze dat spul anders niet kunnen aanvoeren.

Op onze vraag aan de marketing afdeling van Coca Cola over de vermeend slechte kwaliteit van Fanta-commercials ontvingen wij een email met de volgende reactie:

"Er zijn geen slechte Fanta commercials, alleen te weinig wodka".

Tes is lief

Smalfilm

Het Canadaplein in Alkmaar ligt naast theater De Vest en dicht bij het station. Het is sinds een paar jaar geheel vernieuwd. Er wordt ook veel georganiseerd. Het heeft een grand café met een terras, het ligt dicht bij het station en het is best een mooi plein.

Er is echter iets niet in de haak met het Canadaplein. Het plein heeft het niet. Overdag zijn er bijvoorbeeld erg veel skaters hun truukjes aan het doen, maar het is bepaald geen hippe hangout. Vandaag - zondag - is er een salsa band, dus is de woensdagavond bevolking van poppodium Atlantis deze middag op het Canadaplein. Op 17 augustus is er een finale van de singer/songwriter contest. Vandaag was er een voorronde, maar wie er gewonnen heeft, werd mij niet duidelijk.

Het is allemaal een beetje knullig. De eerste singer/songwriters bijvoorbeeld waren twee jongens die gesneden kost brachten. Hun laatste nummer was een protestsong tegen Bush denk ik, want het had een sample van een toespraak van Bush en ze zongen iets als 'make us better'. Terwijl ze dat aan het doen waren kwam de assistent geluidsjongen ze een lekkere boterham met kaas brengen en aan het tafeltje naast mij maakten twee veertigers elkaar het hof. Brr. Het plein heeft geen identiteit. Het is een beetje een onwerkelijk plein; een spookplein.

Het Canadaplein is ook onderwerp van discussie in de gemeenteraad; het zou er niet veilig zijn. Ik woon er vlak naast en dus krijg ik een enquête in de bus, daar kan ik invullen of ik me veilig voel op het Canadaplein. Als dat niet zo is gaan ze er namelijk camera's ophangen. Dat lijkt me een goed idee...

Beste gemeenteraad,

Ik voel me NIET veilig op het Canadaplein en ik pleit voor 24/7 cameratoezicht. Ik wordt doodsbang van elkaar versierende veertigers, lukrake evenementen, salsadansende mexicaanse koks, arrogante bediening, provinciale theaterliefhebbers, pauzes zonder muziek en jonge vaders die het salsazweet aan hun kinderen smeren tijdens een onbesuisde omhelzing, omdat pappa na dat ene biertje erg enthousiast is geworden en bescheiden gymringen heeft omgezweet in de drijfnatte jurk waar zijn oversized shirt in is veranderd.

Als u consequent opnamen maakt van deze evenementen en ze uit laat zenden op TV-Noordholland, komt er vast gauw een einde aan deze bandeloosheid van buurmannen, winkeleigenaars en administratiekantoorhouders.

Dan houden ze het binnenskamers en gaan gewoon weer naar de derde etage van het plaatselijk kunstatelier om bezig te zijn met keramiek voor gevorden, textielschilderen, speksteen snijden, vrij dansen of als klap op de vuurpijl: een tienweekse popcursus onder leiding van een vergeelde gitarist die in een ver verleden heeft gespeeld bij bands die in een ver verleden ook bij niemand bekend waren.

Vriendelijk bedankt voor uw aandacht,

P.H. te A.

Groener

je wilt altijd wat je niet hebt
ja
en als je het hebt
wil je weer wat anders
vooral als je het kent
dan verlang je ernaar
en dat verlangen moet je koesteren
want zonder dat verlangen wil je eigenlijk niets
dus is kiezen niet erg
en verkeerd kiezen
niet mogelijk

Lieve Heather,

Volgens mij was het in 1998 op Lowlands. Je gaf een concert in de Alpha tent. Ik stond in het publiek (uiteraard) in het midden, voor de P.A. en het was een fantastisch concert. Je speelde 'Walk this world' en sindsdien kan ik dat nummer niet luisteren zonder warm te worden. Je keek me aan tussen 20.000 mensen en zong over mij.

Gisteren heb ik 1500 kilometer gereden. Van Biarritz naar Alkmaar. Zes keer heb ik 'Walk this world' gedraaid. En het gevoel blijft hetzelfde. Het is of je het hele nummer tegen mij zingt, omdat je zoveel van me houdt. Net als toen in 1998. Gisteren zong je voor me tegenover de ondergaande zon die in duizenden gestalten opdook boven de franse tolweg.

Het schijnt dat je je jeugd hebt doorgebracht met je ouders op een zeiljacht op de Middelandse zee. Je hebt ooit een handtekening gezet op een baseballcap, tijdens diezelfde Lowlands. Toen heb ik je van 30 cm afstand gezien. Een betere muze kan ik me niet wensen. Wel heel speciaal dus, dat je zomaar - wanneer ik dat wil - voor me zingt. En ook zo'n mooi liedje.

Dikke kus,

Peter

ja!

Ga toch maar vanavond op vakantie...later allemaal!!

Brainwash

Wie heeft Bowling for Columbine gezien? De film van Michael Moore over de onbegrijpelijke bewapeningsdrang van Amerikanen en de rol van de media daarin. Amerikaanse televisie laat bijvoorbeeld alleen maar schokkende achtervolgingen en bloedige arrestaties zien, waardoor dat hele land denkt zichzelf continu te moeten verdedigen. Terwijl de statistieken laten zien dat het soms gewoon veiliger wordt.

Hoe geraffineerd dat kan gebeuren was gisteren ook in Nederland te zien. op RTL-4. Oprah had als onderwerp van haar show: "Home safety". Ze liet een voormalig inbreker aan het woord en de conclusie van het verhaal was dat je eigenlijk continu op je hoede moet zijn. Zelfs als je thuis bent moet je het alarm aanzetten!?

Ik had het zelf eerst niet in de gaten, maar een vriend van me viel het op. Die Amerikanen maken elkaar helemaal gek. Zie hier de adviezen van Oprah om je huis veilig te maken.... volgens mij komen ze evengoed wel binnen. Lijkt me gezellig; zo'n buurt in Amerika waar ze al deze adviezen opvolgen.

Jezelf zoeken

Als ik op "Peter Hoekstra" zoek bij Ilse.nl vind ik dit:

Zwaarmoedig  [NL]   6 aug. 2002
posted by peter hoekstra 12 49 am http://zwaarmoedig.blogspot.com/ [ Gevonden woorden: peter, hoekstra ]

Ik ben het dus niet, maar over jezelf zoeken gesproken.


Beste naamgenoot,

ik hoop dat je jezelf vindt!

en als je jezelf hebt gevonden, blijf dan alsjeblieft posten op zwaarmoedig.nl!

Peter

Trap

Midas Dekkers schrijft over de levenstrap in het boek "Vergankelijkheid", wat ik gisteren kocht. De levenstrap schijnt vroeger in menig huiskamer te hebben gehangen. Een mens werkt langzaam naar zijn top toe om vervolgens zijn aftakeling te beginnen. Die top is voor sommigen de absolute top, voor anderen de relatieve top. Diegenen die snel aan de top komen en dus met een aantal treden tegelijk omhoogschieten, rollen daar met dezelfde snelheid weer vanaf.





Curry & Paay. Garrincha. Michael Jackson. Als mensen van hun voorbestemde trap op een roltrap naar de top overstappen, kan er heel wat gebeuren. Maar ja, moet je dan altijd maar je eigen levenstrap voldoende vinden, als je bijvoorbeeld heel erg getalenteerd bent? Robert Downey jr....

Eigenlijk is begrip voor deze mensen veel logischer dan afgunst, jaloezie en haat.

Maradonna, Seedorf, Kelsey Grammar, Ozzy

Rusten dat het kraakt

Gisterenavond was er ineens rust. Twee goede films op TV, niet zo warm, goed weekend gehad, bijna op vakantie, administraties bijgewerkt, accountant instructies gegeven, werk geestelijk al overgedragen, op niemand verliefd, auto geregeld voor vakantie, groente gegeten, niet gerookt, niet gedronken, kapper geweest.

Moet er niet aan denken dat alle dagen zo zijn, maar rustig is het wel en geslapen dat ik heb. Sjonge, het is zelfs teveel voor de blije lijstjes van Webkim

Powered by Pivot. RSS Feed & ATOM Feed