Seelaavie

Net terug uit Duitsland. Even een paar dagen op een camping geweest. Beetje wandelen, beetje niksen en heel veel barbecuen. Op de terugweg hoorden we op de radio van de terugkomst van het ontvoerde meisje. Er stond een hele horde klasgenootjes op haar te wachten en die stonden de verslaggever ook te woord. Ze vonden het natuurlijk verschrikkelijk. De verslaggever had zelf ook nog wat op te merken. Hij vond het raar dat de ouders en het kind elkaar niet in de armen vlogen en huilden van geluk.

Ik vond dat niet zo vreemd. Ze was sexueel misbruikt en heeft niet de prettigste 48 uur van haar leven gehad. En als ze dan thuiskomst staat het vol met camera's, klappende kinderen, buurtgenoten en geïnteresserden. Alsof het Erben Wennemars betreft die een bronzen plak heeft gewonnen en een bescheiden huldiging wordt aangeboden. Ouders en kind zitten natuurlijk vol van schaamte en zullen wel flink balen dat ze in de buurt van een TBS-kliniek wonen. De Tweede Kamer heeft al geroepen dat ze resocialiserende maniakken beter in de gaten willen houden. Als het kalf verdronken is dempt men de put.

En dit kalf is wel degelijk verdronken. Het misbruik is namelijk gelukt, daar doet geen olijk klappende menigte aan af. Wat een rund van een verslaggever, wat ongelooflijke domme prutser. Dat soort zinloze en kwetsende verslaggeving midden op de dag op Radio3FM. Ik vind dat dat niet kan en ik overweeg om deze actie bij Spijkerman te nomineren, zodat het wellicht de verslaggever zelf ook opvalt.

Ik stel voor dat Spijkerman de Kapitein Iglo Award in het leven roept. Een award voor naïeve verslaggevers die domme dingen doen die niet door de beugel kunnen. Die van een verschrikkelijke gebeurtenis een aflevering van 'Het spijt me' produceren en op de koop toe maar even een waarde-oordeel geven over de houding van ouders en kind. Die moeten genomineerd worden voor de Kapitein Iglo Award.

Want Kapitein Iglo vertrouw ik niet. Die zit al jaren op een verlaten eiland met honderden kinderen. De hele dag spelletjes en de hele dag plezier, gewoonweg heerlijk zo'n luilekkerland. Dat gaat natuurlijk lang goed, maar de Kapitein wil ook weleens wat. Dat gaat een keer uit de hand lopen. De kapitein vleit zich een keer tegen een verdrietig kind aan dat troostzoekend bij hem in bed is gekropen. En dan ineens is de grote kindervriend een verschrikkelijk gevaar en valt iedereen over elkaar heen om hem te veroordelen. Vraag maar aan Michael Jackson of ga het na in Rekken, waar mensen al jaren naast een broeiende TBS-kliniek moeten wonen. Dat gaat een keer fout. Zelfs bij Kapitein Iglo.

Dus hierbij nomineer ik Radio 3FM voor de eerste Kapitein Iglo Award. En ik denk dat Ernst Paul Hasselbach hem maar moet uitreiken, tijdens de laatste eilandraad onder leiding van de Kapitein zelf.

Gisteren heeft Michael Moore hoge ogen gegooid bij het filmfestival in Cannes met zijn nieuwe documentaire Fahrenheit 9/11. Zijn laatste boek is volgens mij heel erg vergelijkbaar, want in 'Hey Dude, where's my country!' trekt hij al aardig van leer tegen de Bush administration. Zo somt hij bijvoorbeeld allemaal feiten op over de bewuste 11 september in de VS. Regeringsvliegtuigen die Bin Laden familieleden ophalen door de hele VS, terwijl er een nationaal vliegverbod is. Dat soort dingen.

Moore is radicaal anti Bush, maar op een openbare manier en enorm goed onderbouwd. Hij trekt nauwelijks conclusies, hij stelt alleen maar vragen naar aanleiding van feiten, nieuwsartikelen of gebeurtenissen. Dit citeer ik zowat letterlijk uit het R.A.M. Cannes journaal van gisteren, maar het is inderdaad opvallend dat hij zo te werk gaat. Hij wordt wel steeds vetter. Volgens mij begraaft hij zich in boeken, kranten en documenten vergezeld van Cola, Hamburgers en Patat. Als hij zich in Cannes op het strand begeeft, ben ik bang dat ze hem meteen terug in zee proberen te duwen.

Maar ik vind het buitengewoon knap dat je zo grondig, consequent en onuitputtelijk te werk kan gaan, jaar na jaar en keer op keer. Je vraagt je af wat er gebeurt als de Democraten aan de macht komen in 2004. Hij blijft dan heus wel anti, want er zijn genoeg misstanden waar hij wat mee kan. De ongelooflijke gekleurdheid van de Amerikaanse media bijvoorbeeld, of de macht van grote bedrijven die tot in de schoolbanken kunnen adverteren en louter vette en geïndoctrineerde kinderen produceren die later vooral goed zijn in het stapelen van naakte arabieren, omdat ze van alles hebben gemist in hun opvoeding en hun leven maar bij god niet weten wat dat is. Ze hebben hun hele jeugd naar Pepsi blikjes en MacDonalds bakjes gekeken en op het nieuws worden zwarten, zuid-amerikanen en arabieren live gearresteerd. Michael Moore is een instituut dat de VS in ieder geval de mogelijkheid geeft om te zien in welke sitautie ze zich eigenlijk bevinden.

En Moore zelf is toch wel een trieste exponent, want je ziet dat hij verschrikkelijk veel houdt van Amerika. Met haar auto's, hamburgers en superbowl. Je ziet het aan hem. Hij is elk jaar groter en zichtbaar welvarender. Maar met pijn in zijn hart stelt hij de oorlogsmatig instandgehouden, kritiekloze welvaart aan de kaak. En dat is altijd goed om te zien, te lezen en proberen te begrijpen. Want in ons eigen landje leven we er ook weleens bijzonder naief op los.

Als je rent, springt en vliegt dan is het leven zoo makkelijk. Sinds mijn knieën het weer doen, kunnen de activiteiten niet op. Zaterdag mijn tuin gedaan, daarna een feest, zondag gevoetbald, daarna moederdag. Maandag gewerkt, daarna gauw gegeten en twee uur aan de telefoon gehangen, daarna vrienden op bezoek. Dinsdag gewerkt en daarna trainen. Woensdagochtend werken, toen naar Utrecht en door naar Eindhoven, daarna naar Alkmaar om te eten en naar Beverwijk om te zaalvoetballen. Daarna nog even een telefoontje gepleegd en naar bed. Vanochtend vroeg op, eerst een presentatie bespreken. Over een half uur weer naar Utrecht en dan vanmiddag weer eens wat werk echt afmaken. Vanavond voetballen tegen AFC'34 en daarna een afspraak in Zandvoort. Morgen werken, dan misschien eten met een ex-vriendin en dan stappen met de jongens. Zaterdagochtend huis schoonmaken en de rest van de zaterdag een afspraakje. Ik denk dat één van de dingen van vandaag of morgen wel zal sneuvelen. Waarschijnlijk Zandvoort.

Zondag hoef ik niets!

Afgelopen zondag speelde Bart Brandjes weer eens in Alkmaar. De week ervoor ook al trouwens. Altijd leuk want we kennen elkaar van vroeger, ik kocht ooit mijn eerste drumstel van hem en dat was weer van Huub Janssen geweest. Leuk dus. Ik had ook al eens in mijn statistieken gezien dat iemand mijn blog had gevonden op de zoekterm "Bart+Brandjes". Ik vroeg me al af wie dat zou zijn.

Bart vertelde dat hij inmiddels weer met drie dingen tegelijk bezig was; timmeren, drummen/zingen en bootje varen. Hij heeft een sloep namelijk en in zijn agenda stond met grote letters BRAD PIT. Zijn bootje is namelijk gecharteerd voor de opnamen van Oceans 12, met o.a. Clooney en Pitt. Zou me niets verbazen als we op Majestic Moose straks foto's daarvan terugvinden.

Dus ik zei dat Brad Pitt volgens mij met dubbel T was. En hij zegt: "Schrijf jij op het Internet? Ik zocht namelijk laatst op mijn eigen naam via Google en toen kwam ik een stukkie tegen wat volgens mij van jou was". Haha, dat klopte dus. Afijn, het cirkeltje rond dus. Of nee, bijna, want Bart heeft 8 oktober in zijn agenda gezet, want dan is Alkmaars ontzet en dan speelt Huub standaard in de Lindeboom.

Dan is het echt rond.

Ingezonden brieven zijn een dankbaar middel. Tot nog toe stuurde ik twee brieven naar de krant naar aanleiding van artikelen over voetbal en Flamingo's: deze en deze. Beiden werden geplaatst. Als ik mezelf afvraag waarom ze geplaatst worden, komen twee dingen in mijn hoofd op:

1. Ze zijn dolblij als ze een keer een reactie krijgen en daarom is de plaatskans vrij groot
2. Ze vinden mijn ingezonden brieven de moeite waard en daarom worden ze geplaatst.

Welke zou het zijn? Ik vlei mijzelf natuurlijk met de gedachte dat het 2 is, maar ik denk ook dat het zo is. Lekker in de aanval en dat is natuurlijk leuk. Ook is de tweede brief die ik instuurde veel korter en bondiger, want de eerste was nogal ingekort. De tweede dus niet, die is onverkort geplaatst. Met andere woorden: Ik ga vooruit en als je een paar ferme uitspraken doet, dan willen ze dat graag plaatsen.

Nu heb je kans dat ik volgend jaar in de basis speel en het journaille zal inmiddels misschien wel in de gaten hebben dat ik af en toe fel kan reageren op hun verslagen. Dat betekent dat ik flink wat kritiek tegemoet kan zien. Haha, dat wordt lachen!

Als je op de oldskool link klinkt kom je bij de oude statische logpagina's waar ik ooit mee begon. Afgelopen donderdag beweerde ik op een training dat ik op 29 april altijd melig ben. Toen riep iemand terug dat ie dat wel even zou controleren op seelaavie en of het al een jaar terug ging. Ik dacht van wel, maar wist het niet zeker. Statisch gezien dateert mijn eerste log-entry van 19 februari 2003. Maar dat waren gewoon html pagina's, dus dat is niet echt een blog.

Ik vind het pas een blog sinds je kan reageren. Dus dat is aanstaande 18 mei 2004. Dan kan ik de balans opmaken. Maar ondertussen weet ik wel dat ik niet elke 29 april melig ben, dat is vrij zeker op te maken uit de schrijfsels van 30 april 2003. Dit jaar schreef ik op 30 april helemaal niets. Volgens mij ben ik elk jaar op 30 april vooral dronken. Dat was ik dit jaar in ieder geval wel.

ingezonden brief naar het NoordHollands Dagblad n.a.v. het artikel over Flamingo's waarin we worden omgedoopt tot FC Gijzen, omdat hij er drie heeft ingetrapt...(kijken of ze hem plaatsen!)

---

"Wij zijn echt een luizenploeg" zei ik tegen Maurice op de terugweg van de tegen Westfriezen gewonnen wedstrijd. En dat zijn we ook! Westfriezen loopt met hun ogen open in onze val. Aangezien ons volledige middenveld geblesseerd langs de zijlijn zit en we alleen een verdediging hebben en een goede aanvaller, kunnen we niets anders dan onszelf opsluiten en WestFriezen laten komen. Dan heeft Gijzen ruimte. Zelfs onze vlaggers zijn geblesseerd en als reservekeeper mag ik dus mijn debuut maken als assistent scheidsrechter.

Het publiek zeurt in mijn rug over Gijzen. Het ontgaat ze dat WestFriezen bij een 2-1 voorsprong nog steeds als dwaas naar voren stormen. Ze zijn volledig kapot en verliezen door persoonlijke fouten achterin, tactische blindheid van de trainer en door de onkunde van de voorhoede om de duels van onze achterhoede te winnen. Wij zijn een luizenploeg, omdat we een wedstrijd kunnen spelen waarin we onze krachten benutten. In het paasweekeinde hebben we westfriezen en MFC helemaal zoek gespeeld. Maar dat was ook met Angel Sevillano in de ploeg, onze voornaamste middenvelder. En ja, Maurice is een hele beste spits. En onze selectie is niet breed. En we zijn geen geliefde ploeg. Neem echter van mij aan dat Flamingo's gisteren van FC Naief heeft gewonnen in plaats van dat WestFriezen verloor van FC Gijzen. Dus een boodschap aan uw verslaggever is misschien om wat minder populistisch te werk te gaan en een boodschap aan mijn collega voetballers bij andere clubs: Ben je een goede verdediger of middenvelder? Kom naar Flamingo's, daar heb je eer van je werk met een voorhoede die de ballen er gewoon intrapt!