+ 0 - 0 | alleen dit artikelDe zevende nagel

Maandagavond ben ik thuis, draag een trainingspak en zit op op mijn platgezeten plek op de bank. Het duurt nooit lang voor de verveling toeslaat, de televisie heeft na 8 uur weinig meer te bieden. Goed, het duitse omkoopschandaal boeit een beetje. Omgekochte scheidsrechters verkopen wedstrijden en beïnvloeden de wedstrijd met belachelijke kaarten en onterechte penalty's. Niets bijzonders lijkt me, dat maken we wekelijks mee. Maar goed, als meest gepasseerde keeper in onze klasse ben ik natuurlijk ook al een paar fikse aanmoedigingspremies rijker.


Als ik me verveel slaat de zelfverzorging enigszins toe. Ik doe een gedeelte van de afwas, zet de strijkbout uit die ik vanochtend om 8 uur vergeten ben uit het stopcontact te halen én ik knip mijn nagels. Volgens mij wel elke week. Is dat veel? Ik weet het niet. Anyway, ik heb zo'n klein opvouwbaar tangetje in de la van de salontafel voor de nagels van mijn handen. Voor de tenen heb ik zwaarder geschut nodig, want de nagels op mijn tenen zijn voor geen kleintje verveerd. Teennagels moet je ook mee oppassen, want die schieten het hele huis door, dus die vang ik keurig op in een doek. Maar mijn tenen waren niet aan de beurt. Mijn handen wel. Zonder doek en gewoon met de opvouwtang, maar wel opletten, want handnagels schieten ook...


Helaas! Nagel nummer 7 is verdwenen. De nagel van de wijsvinger van mijn rechterhand. Die is wat harder, omdat het nu eenmaal een veel gebruikte vinger is en hij schoot weg. En ik kan hem niet meer vinden! Het is natuurlijk het toppunt van ranzigheid als die nagel opeens in de grand foular (schrijf je dat zo?) opduikt. Vervelend als je bezoek hebt en helemaal vervelend als het vrouwelijk bezoek betreft. Je moet er niet aan denken dat je met haar op de bank ligt te vrijen, ze draait zich naar je toe en er zit een nagel op haar wang geplakt! Of ze gaat blootvoets naar de wc (sowieso geen aanrader hoor) en op de terugweg stapt ze in iets scherps, tilt haar voet op, en houdt me met een vies gezicht mijn zevende nagel voor.


Ik zocht en ik zocht en ik zocht. Maar ik kon hem niet vinden. Nu zal ik moeten dweilen en stofzuigen, de bank moeten uitkloppen en het kleed moeten oprollen. Elk hoekje en elk gaatje en ook tussen de kussens. De meubels verschuiven en zelfs tussen mijn platen, die als stapel heel ontvankelijk zijn voor een verdwenen nagel. Je dacht dat ik een stom verhaal over gordijnen kon ophangen? Ha! Een nagel geeft veel meer problemen. Kom je ooit in een schoon huis van een vrijgezelle man? Dan weet je genoeg.


Ik ga weer zoeken.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelZwetend naakt

Vanavond ben ik pakweg drie uur in de sauna geweest. Zweten, koelen, drinken en nadenken. Het saunabezoek begint altijd met de inventarisatie, oftwel even uitchecken wat er allemaal binnen is. Ooit had ik een vriendin die nooit met me mee naar de sauna wilde, omdat 'ze niet wist waarom ik zo nodig naakt rond wilde lopen, volgens mij wil je gewoon naakte vrouwen zien!'. Afijn, ik kwam haar tien jaar later tegen en met haar huidige vriend gaat ze wel, ze vindt het heeerlijk. Omdat het zalig en ontspannend is en omdat je lekker om je heen kan kijken. De inventarisatie dus.


De inventarisatie duurt ongeveer drie kwartier. In die drie kwartier zit je ongeveer twee keer in de sauna en slaat de eerste ontspanningsgolf toe. Door de inspanning en het dompelbad. Daarmee is de inventarisatie ten einde, andere mensen zijn niet meer interessant en de gedachten verdwijnen uit je hoofd. Tijd voor het turske bad. Binnen zie je geen hand voor ogen en je adem stokt bij het inademen van de eerste paar teugen stoom met eucalyptus. Niet te snel bewegen, want dat is ondoenlijk. Je hebt ook geen idee hoe lang je erin zit, want er hangen geen zandlopers of klokken. Die zou je trouwens toch niet zien. En koelen maar weer.


Is het bubbelbad leeg? Ja! 10 minuten bubbelen en dan tijd voor een drankje, want je moet wel blijven drinken natuurlijk. Boekie lezen, IJsthee-tje erin. Nog even een salmiak bal uit de snoeppot en hop daar gaan we weer. Het laatste uur in. Nu gaat het makkelijker, de sauna voelt minder heet aan en de 15 minuten zijn zo vol. De gedachten komen langzaam weer terug. Door het raampje van de buitensauna kijk ik naar een wapperend vlammetje op een fakkel. Ik ben alleen. Deze laatste-uur-gedachten zijn wat meer filosofisch van aard, omdat je hoofd ook warmer wordt. Je ogen gaan hangen en de roes daalt neer over je doorgewarmde lijf.


'Ik ben helemaal alleen. Niemand in de sauna, de muziek lijkt erg ver weg, raar eigenlijk...niemand weet waar ik ben. dat is raar, want ga maar na...de meeste mensen hebben altijd iemand die weet waar ze zich bevinden; je ouders, je vriendin, je kamergenote, weet ik veel wie..maar als je op een gegeven moment alleen woont en je gaat weg, dan weet niemand waar je bent. Mijn telefoon staat uit en er zijn geen bekenden in de sauna. Ik ben verdwenen. Ik heb helemaal zelf in de hand waar ik ben, waarom ik daar ben en hoe lang ik er wil zijn...'


"Zal ik even wapperen?"


Loom kijk ik op naar wie mijn gedachten verstoort. Het is een klein kaal mannetje die zojuist wat water op de kachel heeft gegooid. In de sauna vragen ze altijd eerst of ze water op de kachel zullen gooien (want dan wordt het warmer en dat vindt iemand misschien vervelend) en daarna gaat er altijd iemand met zijn handdoek zwaaien. Dit was een wapperaar van het enthousiaste soort, hij vouwde zijn handdoek zorgvuldig op en begon als een malloot te wapperen. Maakt mij nooit zoveel uit of ze wapperen of niet, maar ik snap dat enthousiasme niet zo. Vooral omdat zijn pikkie ook wild heen en weer slingerde en ik het gevoel had dat ie dat nog het lekkerst vond. Haarloze en allenige mannetjes zijn sowieso verdacht in de sauna. Hij wil vast wat vamme. Viezerik.


Het duurde ook niet lang of de man ging mij vragen of ik er vaker kwam. Handig ontweek ik zijn vragen en zat mijn 15 minuutjes uit. Ik had immers een interessante kwestie om over na te denken.

Dan komt het slot. Het laatste rondje wat je langer en langer en langer maakt. 15 minuten de sauna in, afspoelen, dompelen en meteen weer terug. Nu 10 minuten en daarna hetzelfde koelritueel en tot slot 5 minuten, koelen en nog even een kwartiertje in het zwembad hangen. Kleren aan, 22 euro betalen en weer naar huis. Reken maar dat ik zal slapen, maar eerst slok ik anderhalve liter koud water naar binnen. Ik ben voldaan.


Maar dat snap je alleen als je de sauna lekker vindt. Als je nooit bent geweest dan snap je niets van naaktlopende mensen, dan ben je de inventarisatie nooit voorbij geweest en heb je nog nooit gedachtenloos voor je uit zitten zweten. Ik geloof trouwens niet dat ik ook maar één non-sauna-ganger met dit stukje overtuig.

Dat maakt me ook niet uit.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelMijn gordijnen

Ik heb een klein schattig huisje met veel hout, natuurtinten en wat lichte groene, blauwe en gele pasteltinten op de eerste verdieping. Klinkt erger dan het is hoor, want de kleurkeuze is best okee, de verf zit er goed op en het wordt er allemaal net even warmer van. Zo heb ik dat huis gekocht, samen met mijn ex. Het was zo en we hebben het zo gelaten. Gewoon een doekie over de wc-bril en wat chloor in de douche en wonen maar! Dat doe ik nu dus al een jaar of zes.


De vorige bewoner heeft het huisje helemaal verbouwd, dus alles was nieuw en in de verf. Geen reden tot verandering en precies wat ik destijds zocht, lekker makkelijk, lekker niets aan doen. Mijn ex en ik hadden alleen onenigheid over de gordijnen. Alhoewel, geen onenigheid - we waren het er unaniem over eens dat het foeilelijke gordijnen waren - maar ik vond dat ze maar met haar moeder wat nieuwe gordijnen moest uitzoeken, want ik kwam daar eigenlijk niet aan toe. Bovendien had ik geen zin om veertig soorten gebroken wit met elkaar te vergelijken, dus ik gaf mijn ongeziene goedkeuring. Zo werkt het niet, maar dat wist ik toen nog niet. Ons kleine huisje lag vol met stalen van gebroken wit en ik moest alsnog een keus maken. Ik koos er één, maar die was niet goed. Toon koos ik een ander, maar die was ook niet goed. Ik was het alweer zat, zij gooide ook haar kont in de krib en alle stalen gingen terug naar de winkel en we hielden onze lelijke gordijnen.


Daarna ging het allemaal minder tussen ons, dus die gordijnen zijn nooit meer ter sprake gekomen. Het ging uit, ik kocht het huis en liet de gordijnen hangen en woon sindsdien al 3,5 jaar alleen in een huis met lelijke gordijnen. In die tijd zijn er weleens vrouwen in mijn huis geweest, sommigen zelfs in de slaapkamer. En het oordeel is unaniem: de gordijnen moeten worden vervangen. Maar ik weiger.


En ik weiger om een hele goede reden. Stel: Ik zoek gordijnen uit. Gebroken wit ofzo. Die hang ik overal keurig in mijn huis en het ziet er piekfijn uit. Dan gaat het al fout. Op mijn slaapkamer wil ik namelijk geen gebroken wit, want dat laat teveel licht door. Ik wil iets donkerders, maar met al die pasteltinten is dat geen gezicht. Dan moet ik dus ook mijn bovenverdieping verven en daarmee ook mijn benedenverdieping. Dan moet ik ook nieuwe dekbedovertrekken. Op zich zou dat allemaal helemaal niet zo erg zijn, maar! Stel: Ik krijg een vriendin. Iemand die wat vaker langskomt en zelfs blijft slapen. Die wil op een gegeven moment toch dat ze zich een beetje thuisvoelt. Dan begint bij dekbedovertrekken, dan komen de gordijnen en dan de rest van het huis, tot aan de potpourri op mijn wc aan toe.


Dus waarom zou ik nu nieuwe gordijnen nemen? Mij interesseert het weinig en de toegevoegde waarde is nihil. Sterker nog, het is veel verstandiger om een aantal 'veranderelementen' in je huis te hebben. Voor de meisjes! Dingen die ze kunnen aanpakken, zonder dat het mij erg aan het hart gaat. 'Quick Wins' zouden Marketing Managers het noemen.


Dus ik heb nog steeds hele lelijke gordijnen en een rammelende theorie trouwens, want vorig jaar nog kreeg ik van een vrouw nog een toespeling op mijn gordijntheorie..via de mail:

'...is het niet gezelliger voor jou om met iemand die DVD te gaan kijken met iemand die je gordijnen dan ook meteen wilt veranderen, als je begrijpt wat ik bedoel...'


Ja, ik begreep wel wat ze bedoelde, maar dat bedoelde ik niet.

Haha, stomme gordijnen.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelKwestie van instelling

Ineens realiseerde ik mezelf iets gisterenavond, dat ik eigenlijk wel weet waarom ik geen leuke vrouw meer kan versieren. Het is zoo simpel, ik zal het even uitleggen: Ik maak de indruk dat ik op zoek ben naar een relatie. Dat is he-le-maal verkeerd, want a) Ik ben niet op zoek naar een relatie en b) mijn bedoelingen worden helemaal verkeerd geïnterpreteerd.


Wat gaat er dan fout? Waarom denken ze dan dat ik op zoek ben naar een relatie? Heel simpel, ik heb daar wel een beeld van, dus ik praat wel over kinderen, huizen, toekomstplannen, eten koken en gordijnen. Een eerlijk en oprecht praatje zeg maar, ik ben niet zo van de kletskoek. Zo kan ik zomaar vertellen dat ik niet van plan ben mijn hele leven alleen te blijven, wat ongeveer gelijkstaat met een grote stempel met 'Wanhopig!' op je voorhoofd. De meesten denken 'Ojee, van deze gozer kom ik nooit meer af!' en anderen denken 'Met deze gozer wil ik wel een relatie!'. Aan beide gevallen heb ik geen moer, want ik wil natuurlijk gewoon met ze naar bed.


Het is dus over met die onzin, ik ga de happy single uithangen. Even oefenen:

'Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest'
'Een relatie hoef ik niet meer, het bevalt me prima alleen!'
'Wat heb je je haar leuk zitten'

Kijk es aan. Gaat prima. Ik dacht altijd dat het wel leuk zou zijn als je eens iets anders zegt, maar dat schiet niet op. Buitenbeentjes moeten ze niet, eerlijkheid zit niemand op te wachten. Alles gaat goed! Dat willen we horen.


Gisteren kwam ik daar dus achter, want ik ben al eeuwen niet met iemand naar bed geweest en ik ging bedenken wat ik fout deed. Mijn conclusie is dat ik niet in de straatjes praat die ze begrijpen, ik wil te graag andere dingen zeggen. Een kwestie van instelling dus, kan ik zelf gewoon veranderen. Niet op willen vallen, gewoon lachen, meelullen, drankjes kopen en complimentjes maken.

Ik denk dat het wel gaat lukken...ik laat het u weten.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelVan Dam

Vorige week hoorde ik een prachtverhaal:

Een vriend van mij is gitarist in een coverband. Dat doet er niet zoveel toe, maar afgelopen weekend gaven ze met twee andere bands een benefietconcert voor giro555. Daar ging ik dus heen en ik liep even achter het podium om de jongens hallo te zeggen. Nu is er ook altijd een vaste chauffeur/roadie die ze altijd meehebben. Dit is een grote forse kerel met een zwarte baard, het is een soort Bud Spencer, met een gulle lach en ruig zeemannen uiterlijk. Dan heb je even een beeld van de man.


Die vriend van mij is net verhuisd en heeft nu een huis met een tuin. De man met de baard heeft een hond en woonde vlak naast die vriend van mij, nu dus niet meer. Zijn hond heet Van Dam. Goeie naam voor een hond, op zich al een mooi verhaal. Omdat mijn vriend verhuisd is ging de man met de baard maar eens op bezoek in het nieuwe huis, alwaar mijn vriend bezig was met schilderen en de tuin opruimen enzo. Van Dam was ook mee.


De man met de baard was aangekomen en vond mijn vriend bezig in de tuin en stapte dus samen met Van Dam de tuin binnen en maakte een praatje. Van Dam vond er natuurlijk geen zak aan en ging op onderzoek uit en verkende de tuin. Uiteraard was de tuin van de buurman veel interessanter, Van Dam wilde namelijk ook wel even de buurman begroeten. Zo gedacht, zo gedaan en Van Dam liep de tuin van de buurman binnen. De man met de baard had nog niets in de gaten.


Na een tijdje zag de man met de baard echter dat Van Dam een tuintje verder was gegaan en bulderde over de heg:

'Van Dam! godverrrrrdomme Kom hierrrrrrrr!'

'Kuthond'


Van Dam schrok en kwam snel terug naar de man met de baard, maar de buurman keek hem verbijsterd aan. Mijn vriend lag huilend van het lachen op de grond. De man met de baard begreep niet zo goed wat er aan de hand was.


Mijn vriend was dan ook de enige die op dat moment wist dat én de hond én de buurman allebei Van Dam heten...

+ 1 - 0 | alleen dit artikelSchrokken is eigenlijk heel lekker

Chips! Kleine knapperige stukjes vet genot in een goedkope zak. Geschikt om je hele mond mee vol te proppen en na drie keer malen door te slikken. En dat een keer of twintig herhalen en dan is de zak leeg. Vijf-en-zeventig eurocent voor een complete maaltijd. Geen afwas, vier minuten doorlooptijd en reuze makkelijk op de bank. Ik kan het niet weerstaan, hij moét leeg. En snel. Het liefst de Croky Bolognese, of anders die van de Super. In ieder geval niet de Lays, want Lays maakt geen goede chips. Lays loopt altijd maar te knoeien met domme smaken en meestal smaakt de chips alsof ze er nog wat lavendelboter op hebben gesmeerd. Gatverdamme.


Op vakantie in Frankrijk had je vroeger niet of nauwelijks Croky, maar wel Flodor. Zout! Sjesus, wat zout. Daar moet wel een blikje Seize-cent-soixante-quatre achteraan, of Kronenbourg met schroefkroonkurk. En als je te jong was, kreeg je Pschitt. Zoet! Sjesus, wat zoet. Culinair misschien een hoogstaand land, maar van borrelsnacks hebben ze geen kaas gegeten, daar in Frankrijk.


Waarom is chips slecht voor je? En groente goed? Groente is helemaal niet lekker. Vandaag kookte ik een hele krop Broccoli, of is dat een stam? Een stam Brocolli? Zal wel. Vier minuten koken en opeten dat ding. Een kwartier later heb je alweer honger. Tien vissticks erachteraan. Lekker hoor, ouderwets. Ik word altijd uitgelachen, maar ik eet dus vissticks. Ook weer niet goed zeker? Ik bak ze keurig in de Becel pro-active. Daar heb ik ook de toetjes van. Pro-active vanille. Best lekker en goed voor me bloed.


Ik had altijd bakkies yoghurt van Activia, want die hadden een lekkere smaak. Iets met vezels. Maar ik zag hun laatste commercial en ik werd niet goed. Je kijkt close-up in de kanis van een middle-aged mevrouw die vroeger altijd de hele dag opgestopt was en dan 's avonds ver-schrik-ke-lijk moe. Maar ze nam een hap van der Activia en ze moest meteen schijten. Dat zegt ze bijna letterlijk! En nu is ze 's avonds minder moe. Dat gelooft toch niemand? Dus dat koop ik niet meer.

En andere toetjes zijn helemaal te infantiel voor woorden. Die kerel die naar buiten rent met z'n toetje omdat hij zijn baby niet wil wakker maken met zijn uitroep 'Das Lekker!', vlak nadat hij een hap nam van dat toetje. Of huilende sumo-worstelaars, omdat er geen vet inzit? Hou toch op..


Ooit heb ik voor een Lays internet concept gewerkt, waarin ze hadden bedacht dat ze gingen zeggen dat er in Lays zoveel vitamine C zat. En dat moest die Cheetos tijger dan vertellen. Op de vraag of ze helemaal gek geworden waren, gingen ze me het uitleggen. En al deze mensen werken nog steeds bij de verschillende bureaus. De reclame wereld is vergeven van zulke idioten. Chips verkoop je met chipsverslaafde vetkleppen en minder vette kleppen die het schaamteloos in hun gezicht stouwen. Wendy doet het prima nu, daar koop ik wel een zakkie chips voor.


Volgende keer vertel ik over drop in de auto en waarom dat zakje altijd meteen leeg is of pas gekookte worst die je zo uit het vel op je brood kan knijpen en misschien wel over gesmolten kaas..


Nu ga ik een koppie thee drinken.

+ 0 - 0 | alleen dit artikelJe rêve donc je suis

Wat moet je eigenlijk met zo'n weekend? Ik koop op vrijdag een half bruin en een stuk kaas en dat is zondag rond een uur of elf op. In de tussentijd ben ik naar een optreden van een bandje geweest, heb in mijn bed gelegen, heb het zoontje van een vriend zien zaalvoetballen, heb nog even gelunched met mijn neefje, ben toen naar de baby-shower geweest van het nieuwe zoontje van die vriend, heb een sms-je gelezen van een andere vriend die vrijdagnacht een dochter kreeg en dat was het eigenlijk wel.


In retrospectief kan je niet anders concluderen dan dat ik mijn weekenden vul met surrogaten voor een latente kinderwens. Naast het afstropen van logs en msn-ingelogden en het componeren van zinnen met woorden als surrogaat, retrospectief en latent. Allemaal compensatie voor evidente gebreken in het leven van de single.


Maar dat is één conclusie, er is ook een andere: Ik voel me fit en uitgerust, ik baal alleen dat de boekwinkel het nieuwe boek van T.C. Boyle alleen in het Nederlands had. Toen heb ik het niet gekocht en niet gelezen uiteraard. En dat had ik wel willen doen, want het moet erg goed zijn. Ik vind de naam van de schrijver alleen al goed, T.C. Boyle. Zo zou ik wel willen heten. Als een schrijver zo'n naam heeft en hij een gerenommeerd schrijver is, dan vertrouw ik de vertaling niet. Uiteindelijk kwam ik thuis met seizoen 1 & 2 van Seinfeld. Altijd goed, nog niets van gekeken.


Gisteren heb ik The Godfather II gekeken. Alleen gekeken hoor, ik heb het niet gevolgd, alleen gekeken. Het begint in Italië, in het plaatsje Corleone. En als ik die beelden zie van de Mediterranee, word ik met een hevig verlangen vervuld. Daar wil ik af en toe zo graag zijn. In Nice, Cannes, Marseille of Saint Tropez. Of op Corsica of waar dan ook. Hetzelfde geldt voor Biarritz, alhoewel dat aan de atlantische kust ligt. Het gaat echter om het klimaat, de kleine straatjes, de zeelucht, de taal (ja ik weet het, de Godfather heeft niets met Frankrijk te maken, maar ik keek ook alleen), de eettentjes, de wijn en de sfeer.


En daar droom ik van. Dat is mooi, daar wil ik elke zomer wel vier weken heen, daar wil ik het hele jaar wel werken. Heen en weer pendelend tussen mijn huis in Biarritz en mijn huis in Nice. Allebei hoog op de kust gebouwd, met dromerige uitzichten en dansende lichtjes. Hmm, lekker.


Over! Nu moet ik douchen en het veld op; de krachten meten met Koedijk.

+ 0 - 0 | alleen dit artikelGevonden tijd

Ik leg je het principe van gevonden tijd uit. Als u dit principe toepast op je dagelijks leven zal je langzamerhand ontdekken dat de meeste ergernissen en irritaties tot gevonden tijd leiden en dat gevonden tijd onontbeerlijk is voor een gelukkig leven. Maar eerst even uitleggen wat nu eigenlijk de betekenis is van 'Gevonden Tijd':


Gevonden tijd is de tijd vinden voor dingen waarvan je eigenlijk dacht dat je er geen tijd voor had of waarvan je niet eens wist dat je er tijd aan zou willen besteden.


Nou, nou zal je nu denken. Wat een zweverig gedoe! Maar lees toch maar even door..


Deze morgen komt bij mij de CV-monteur langs voor de jaarlijkse onderhoudsbeurt van de ketel. Hij komt tussen 8 en 12. Normaalgesproken sta ik om 8 uur op, nu dus om half 8. Dat is dus al een half uurtje gevonden tijd, waarin ik even snel de HP/de tijd van gisteren kon doorbladeren en flink heb gelachen om Cindy & The City. Om 8 uur was de man er natuurlijk nog niet, dus begon ik aan de krant en las nog wat logs hier en daar.


Andere voorbeelden van gevonden tijd zijn:

- file (eindelijk tijd om radio 1 op te zetten, een cd goed te luisteren of gewoon wat nadenken)
- treinreis/treinvertraging (boek lezen, krant lezen en mensen afluisteren)
- rij voor de kassa (het snoeprek aan de kassa zorgvuldig bestuderen en altijd lekkere dingen in huis)
- even geduld a.u.b. (toch nog snel even popcorn in de magnetron, want dat was ik vergeten)


Geef maar toe, tot nu toe heb je je geërgerd aan bovenstaande gebeurtenissen. Je werd kwaad en vroeg je hardop af: 'Waar moet het toch naartoe met dit land?' omdat we dat tegenwoordig allemaal roepen. Om uiting te geven aan ons nationale gevoel van machteloosheid verzuchten we keer op keer de teloorgang van ons tolerante landje. 'Nederland lijkt steeds meer op Amerika' dat zeggen we ook vaak, zonder in de gaten te hebben dat onze commerciële media steeds meer op Amerika lijken en die media vertegenwoordigen nu eenmaal ons zelfbeeld.


Want je denkt te weinig na - omdat je geen tijd hebt - en je raakt nauwelijks geïnspireerd - omdat je geen ruimte hebt - en langzaam stomp je af en je haat files, treinen, rijen, reclame en huisartsen. Terwijl al die dingen je de tijd geven om te doen waar je anders niet aan toekomt. Gewoon een kwestie van instelling.


Het is allemaal zo makkelijk.

+ 2 - 0 | alleen dit artikelHuis te koop

Ik ben niet zo vaak thuis. Laten we het houden op maandagavond en zaterdagavond. Voor de rest van de avonden ben ik over het algemeen weg. Nu wil het geval dat ik in een klein huisje woon, in een klein rijtje-oude-huisjes in het centrum van Alkmaar. Ik kan de buurman dus al horen als hij een velletje wc-papier afscheurt. Eerst hoor ik dan een paar piepjes - ik denk dat hij zo'n metalen houdertje heeft - dan hoor ik de stilte na de piepjes - waarvan ik weet dat dat het vegen is - en dan hoor ik het doortrekken.

Kortom je hoort veel.


Als je van buiten mijn kamer inkijkt zie je een drumstel staan, twee platenspelers, twee-en-een-halve meter platen, cd's, een gitaar en twee bescheiden planken dvd's. Dat gebruik ik twee keer per week. Op de avonden dat ik thuis ben dus en dat hoort mijn buurman. Big deal, toch? Hij klaagt ook vrijwel nooit, behalve als er midden op de vrijdagnacht iemand op het drumstel begint te timmeren. Over de boxen dan hè, want het is een electronisch drumstelletje. Om drie uur 's nachts wordt hij dan flink uit zijn bed getimmerd en toen heeft hij geklaagd en terecht ook.


Een tweede keer zat ik op mijn akoestische gitaar te froebelen. Lijkt nergens naar hoor wat ik speel, maar ik vermaak mezelf wel. Toen begon hij ook te klagen. Ouwe zeurkous natuurlijk, want dat duurt nooit langer dan een half uur en dat is hooguit één keer per maand.


Vanavond was de derde keer. Ik ben 20 minuten thuis en mijn neefje komt even langs. Twee jaar en o zo enthousiast. We moesten met vijf minuten alweer de deur uit, maar hij mocht natuurlijk even op mijn schoot achter het drumstel. Drie minuutjes en het ventje was zielsgelukkig. Tot de bel ging en mijn buurman voor de deur stond. Nu moest het over zijn. Uiteraard heb ik spijt betuigd, want ik heb geen zin om mijn buurman op stang te jagen en sinds ik die twee platenspelers heb, is er af en toe wel muziek natuurlijk. Hij stond voor de deur en achter mij stond mijn neefje. Met grote ogen en twee drumstokjes in zijn hand. 'Petej!' riep hij. Hij zegt aan één stuk door Petej, maar het betekent altijd wat anders. Dat zie je aan hem.


Dit keer betekende het: 'Wat moet die snorremans aan je deur? We waren toch aan het boem-boem? Kom!'


En hij had gelijk. Wat moet die kerel nou!? Drie fokking minuten. Met een ventje van twee. Nogmaals, ik maak niet zo gauw ruzie, dus ik laat hem zeuren en ik temper mijn enhousiasme. Maar ik kan toch wel twee keer in de week een uurtje geluid maken? Eventjes. Voor de ontspanning. Het is zo voorbij..


Het komt trouwens door zijn wijf. Ja! Zijn wijf. Sinds zij er is, staat zijn huis te koop. Want dat is te klein voor hun twee natuurlijk. Maar hij heeft het veel te duur aangeboden, dus nu staat het al bijna een jaar te koop. Komt ook door haar, dat durf ik wel te wedden. Vroeger zeurde hij nooit. Niets was er aan de hand en er gebeurde genoeg! Mijn andere buurvrouw hoor ik helemaal nooit, dus het zal allemaal wel meevallen. Alleen hij heeft weer zo'n wijf. Dat hem vanavond meteen de deur uitstuurde, zodra ze wat hoorde. Ze moest natuurlijk snel zijn, want anders was ik alweer weg.

'Snel! Ga klagen snorrie-lief!'

Schoorvoetend stond bij mij voor de deur.


Nouja, hij zal haar wel leuk vinden en het is hem gegund. Dus ik betuig mijn spijt en ga stilletjes verder. Zijn huis staat echter te koop, dus als iemand interesse heeft? Ik zal zorgen dat je de beste prijs krijgt en een hartelijke welkomstmaaltijd. Af en toe mag je filmpje komen kijken en ik geef je gratis drumles!


Laat het mij maar snel weten, je krijgt een hele leuke buurman...

+ 0 - 0 | alleen dit artikelGulden snedes

Waarom vind je een nummer goed? In mijn geval meestal omdat het lekker klinkt of omdat er een legendarische tekst in staat. Van die teksten die je op dat moment 'ook heel erg zo vindt'. Dat je denkt 'Ooh, wat vind ik dit ook! Heel veel!'. Dat is trouwens meestal een stuk of een fragment uit de tekst en niet per sé de hele tekst. Soms kan die tekst een hele andere bedoeling hebben, dan die ene zin. Ik heb een cassettedeck in mijn auto en een stuk of veertig oude bandjes waaronder veel zelf samengestelde verzamelbandjes van vroeger. Vandaar dat ik erop kom.

Ik geef een paar voorbeelden:

The The - Slow Emotion Replay
"Everybody knows what's going on with the world, I don't even know what's going on with myself"

The Counting Crows - Anna Begins
"..and she disappears, Oh lord, I'm not ready for this sort of thing."

Blind Melon - St. Andrews Hall
"You should have been in my shoes yesterday"

Doe Maar - Nooit meer slapen
"en alles roept je naam, zelfs de stilte"

The Police - So Lonely
"In this theatre that I call my soul, I always play the starring role"

The Posies - Please return it
"There's an 'upside' - there has to be an 'upside' "

Parliament - Children of productions
"We're a biological timebomb, Exploding in a timezone, And almost everyone is out of time"

Nil Lara - How was I to know
"I never thought, how was I to know, that you would leave me now"

Simon & Garfunkel - Fifty ways to leave your lover
"The problem is all inside your head she said to me"

Tsja, beetje zwaarmoedig hè, allemaal. Maarja, dat is een beetje mijn ding in teksten die me bijblijven en die ik meeschreeuw in mijn auto of in mijn hoofd. Er zijn er natuurlijk nog veel meer, maar dit komt zo in me op. Anders moet ik nu in de platenkast gaan zoeken en dan kom je bij de dingen uit die 'ook wel goed' zijn. Die bedoel ik, deze borrelden zo omhoog.

Oja! Nog eentje:

K's Choice - 20.000 seconds
"And we're all so strong when nothing's wrong
And the world is at our feet
But how small we are when our love is far away
And all you need is you"


Zo is het wel genoeg.

+ 0 - 0 | alleen dit artikelKeepersverdriet

Weet u het nog? Vorige week had ik een grote mond over een goede wedstrijd die ik speelde? Nou laat maar. Hieronder een stuk uit het verslag van de wedstrijd van gisteren op de website van de tegenstander (De Valken). Bah.


"...De meeste supporters zaten nog aan een bakkie koffie toen de Flamingo doelman ernstig in de fout ging. Hij behandelde een terugspeelbal dermate traag dat Lennart de bal af kon pikken en dankbaar viel over het uitgestoken been van de ongelukkige goalie. Mike nestelde zich achter de bal en schoot ook feilloos binnen. Een aantal supporters zullen nog steeds aan de koffie hebben gezeten toen de 2-1 viel. Patrick opende misschien wel iets te scherp op Lennard. Met een noodsprong kopte hij de bal voor. De ingekomen Mike verlengde de bal in het dak van het doel: 2-1. Ook in deze situatie ging de doelman niet vrijuit.

De ellende voor de man was echter nog niet over. Een kwartier na rust had hij opnieuw veel moeite om een terugspeelbal onder controle te nemen. Ditmaal was het Patrick die onder aanvoering van het meelevende publiek de bal afpakte en zo juichend met de bal het doel inliep. Een zeer welkom geschenk, aangezien Flamingo’s even daarvoor een geweldige kans op 2-2 had laten liggen. Op acht meter voor Cbas mikte de speler de bal tot ieder opluchting tegen de paal. Valken drukte na de 3-1 door...."

+ 0 - 0 | alleen dit artikelPindakaas

Pomtiedom. Het is negen uur op zondagmorgen. We moeten om 11:45 vertrekken richting Hoorn, want daar moeten we voetballen. Vorige week waren we goed genoeg, dus het zelfvertrouwen is aardig. Ik lag reeds om 1 uur te slapen gisteren. Oven staat al op voorverwarmen en ik besmeer twee broodjes met pesto en oude kaas. Mijn lievelingsontbijt (afgebakken in de over dan hè). Terwijl ik mijn compu aanzet en kijk of er nog interessante dingen gebeuren online, vult mijn huisje zich met de geur van gesmolten kaas en espresso. Mijn espressomakertje staat namelijk ook een bakkie te brouwen.


Plaatje opgezet. Ik kon haast niet kiezen, want van de week heb ik er weer een twintigtal op de kop getikt. Van Madonna tot Black Sabbath en van AC\DC tot Kate Bush. Maar vooral ook Culture Club, Doe Maar, Eurythmics en The Miami Sound Machine. Uiteindelijk Paco de Lucia, John McLaughlin en Al DiMeola opgezet. Het is meteen twee graden warmer in huis. Ik peins wat voor me uit en vraag me af of ik ook croissants zal gaan bakken. Mar dat zijn er meteen zes en ik wil niet teveel eten voor de wedstrijd. Ik zoek een leuk stripboek uit en ga naar de WC.


Vanuit mijn WC kan ik in mijn kamer kijken. Ik woon alleen dus de deuren staan gewoon open. Ik zie de televisie, mijn computer die drie emailaccounts in de gaten houdt (zelfs op zondagochtend, alhoewel vrij uitzichtloos) en ik zie de naald schommelen op de plaat met spaanse gitaarmuziek. Ik heb de oven op 'crisp' gezet. Klinkt als knapperig, moet lekker zijn. Meestal zet ik hem op 'grill'.


Ik lees mijn boekje en denk aan mijn neefje die me gisteren wel 40 keer schaterend wakker heeft gemaakt, omdat ik deed of ik sliep. De WC is misschien wel mijn meest comfortabele stoel. Tevreden maak ik aanstalten om het kleinste kamertje achter te laten als de geur van pesto zich vermengd met die van verbrand brood. Ik kijk mijn kamer in en rookpluimen dansen binnen op de opzwepende ritme's van mannen met gitaren. Zo snel als het gaat ren ik naar de keuken, pak een handdoek en zet mijn favoriete ontbijt zwartgeblakerd buiten. Ramen open, deuren open. Bah, nu is het steenkoud en ik heb nog maar twee boterhammen over.


En niks om erop te doen behalve, helaas....

+ 0 - 0 | alleen dit artikelBlog kapot

Seelaavie was stuk. Ik kon geen kant meer op, als ik wilde inloggen gebeurde er niets. Rare gewaarwording is dat, als je ineens niet meer in een applicatie komt. Een soort paniek, omdat je het zelf hebt geïnstalleerd en als het fout gaat moet je dus bij jezelf te rade. En dan? Gelukkig is er een forum voor Pivot (de software die ik gebruik) en uiteindelijk was de oplossing simpel. Eén filetje opnieuw uploaden en klaar!


Dus Seelaavie is weer heel, en hierbij hulde aan Pivot. Allemaal gratis en snellere hulp via het forum dan via welke systeembeheerder of helpdesk - die ik meemaakte - ook. En dan ben ik nog net van de computergeneratie...voor de generaties na ons is dat allemaal nog veel meer gesneden koek. Die zullen computers bedienen en problemen oplossen alsof ze onkruid uit de tuin trekken. Allemaal zo logisch als dat.


Dus nu is blog weer heel...

+ 0 - 0 | alleen dit artikelWaarom ik nooit porno koop

Mooie titel hè? Vond ik ook. Dit stukje is in ieder geval de moeite van het eraan beginnen waard. Maar nu moet ik wel vaart maken, want anders was het alleen een pakkende titel.

 

Ik koop dus geen porno. Allereerst omdat ik het stijlloos vind, maar dat is maar gedeeltelijk waar. Immers, toen ik ooit nachtdiensten op de taxi reed en hele nachten naar de satteliet-tv keek, was het adult channel het enige waar ik altijd op bleef hangen. Stijlloos of niet, intrigerend blijft het. Dus daarom is het niet helemaal.

 

Nog een reden is dat ik een porno-trauma heb opgelopen in de brugklas. Er was een boekhandel in de dorpstraat en daar gingen we weleens stiekum Edding stiften en Joop Klepzeikers jatten. Ach ja, ik weet het, het is verkeerd, maar als je dertien bent dan is alles spannend. En om de allermeeste indruk te maken pakte ik een vies boekje, stopte het onder mijn jas en liep met een knalrood hoofd door naar achter in de winkel, gadeslagen door twee van mijn 'vrienden'. Dat was onze truuk namelijk, nog even in de winkel blijven. Dan was je niet verdacht... wist ik veel dat er een magnetisch kaartje in dat boekje zat en toen ik op m'n allercoolst naar buiten kuierde klonk er dan ook een luid en duidelijk alarm. Twee keer, want ik liep ook weer terug door het poortje. Ik was te verbaasd om weg te rennen en dat was trouwens helemaal niet cool.

 

Het ergste was nog dat een meisje bij mij uit de klas het allemaal zag en vooral wat ze onder mijn jas vandaan haalde. Van alle 250 brugklassers was ik vanaf dat moment de meest oversexte. Shiiiit.

 

Ik werd trouwens altijd gepakt, omdat ik niet echt kan liegen. Dan legden we de rubbermat omhoog tegen de deur, zodat iedereen die binnenstapte bijna struikelde, maar als ik het dan een keer deed, kwam natuurlijk meteen de conrectrice binnen die niet struikelde. Nee, die ging languit op haar neus en verzwikte haar enkel. Shiiiit. Ik bekende meteen.

 

Ik dwaal af.

 

De voornaamste reden dat ik geen porno koop - of zelfs huur of leen - is dat me het verschrikkelijk lijkt als je een neutraal Free Record Shop tasje om je pols hebt hangen met een compromitterende dvd erin en je wordt volkomen onverwacht op een zebrapad geschept door een onoplettende automobilist. Dan ben je dood en krijgen de nabestaanden je spullen en dan krijgen ze dat tasje. Met die vieze film. En dat lijkt me zo verschrikkelijk, dat dat je nagedachtenis is. Dat is erg toch? 

 

Nu word ik zelden door een auto geschept, maar toch. Lijkt me niks. Dus ik laat het links liggen. Die porno. Ik kom niet verder dan vieze stripboekjes. Die durf ik nog wel te kopen, daar kan je nog wel wat van maken in het kader van mijn nagedachtenis.

 

Behalve trouwens als er een meisje achter de toonbank staat. Dan koop ik wel een Suske & Wiske.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelDe teleconferentie

Teleconferenties zijn de babbelboxen van de drukke managers. Of liever gezegd; van de zichzelf respecterende manager. In mijn inmiddels 8 jaar oude carrière als wannabee-manager, kom ik er niet onderuit. Ook ik moet aan de teleconferentie. Het enige verschil met een paar jaar terug dat ze tegenwoordig via internet gaan en niet meer via een centraal nummer. Dat maakt het iets aangenamer vanwege de headset. Dan hoef je niet een half uur een hoorn tegen je oor te duwen. Dat gaat trouwens nog zeer doen ook.

 

De gemiddelde teleconferentie gaat ongeveer zo:

 

"tsgs tsssssssggggggg....hello?"

"Hi Bengt, svoarden birgerson klicka har"

"Hahahahaha"

"Hello? anyone there? Peter Hookstraw here!"

"Oh, hai Peter, velkom to ze conference"

"tsgsgs ggggg pst prioeoeoe, s-o-m-e-o-n-e e-n-t-e-r-e-d t-h-e c-o-n-f-e-r-e-n-c-e, hello?"

"Mörten? vjarde volkommen Peter et oare vollekstammar"

"Are we yet started?"

"tsgsgs ggggg pst prioeoeoe, s-o-m-e-o-n-e e-n-t-e-r-e-d t-h-e c-o-n-f-e-r-e-n-c-e, hello?"

"John?"

"Hello?"

"Yes, we are complete now. Has everyone received the email concerning the agenda?"

"No"

"No"

"Which one"

"I sent it yesterday"

"I received it"

"No"

"I didn't check"

"tsgsgs ggggg pst prioeoeoe, s-o-m-e-o-n-e l-e-f-t  t-h-e c-o-n-f-e-r-e-n-c-e"

"Is everyone still there?"

"Yes"

"Yes"

"Yes"

"Yes"

"Yes"

"Can we start?"

"tsgsgs ggggg pst prioeoeoe, s-o-m-e-o-n-e e-n-t-e-r-e-d t-h-e c-o-n-f-e-r-e-n-c-e, hello?"

"Mörten?"

"Da hofkjes sofort hoarten dvar"

"Can we start?"

"What is the agenda?"

"I sent it yesterday to everyone"

"Has everyone received it?"

"No"

"No"

"No"

"No"

"No"

"Well, lets start. Has everyone got their first quarterly reports ready?"

"Yes"

"No"

"No"

"Almost"

"Can we do this item later on"

"What? Who was that?"

"Mörten, hara klicka har destinar hjordfet"

"Okay"

"Can we stay in English?"

 

Enzovoorts, enzovoorts. Het is onmogelijk om de draad niet kwijt te raken in de wirwar van accentueze stemmen zonder gezicht, afwezige agenda's en krakende lijnen. Op internet hebben we dan ook nog eens te maken met echo's die veroorzaakt worden door mensen zonder headsets die de hele vergadering door de boxen te laten schallen die op hun laptop gemonteerd zijn, vlak naast het microfoontje. Nee, een teleconferentie is geen pretje. Gelukkig hoef ik niet meer met Scandinaviërs te teleconferencen; voor je het weet beginnen ze te zingen en ze zeggen nooit wat ze bedoelen. Dat was vroeger.

 

Nu is de groep wat prettiger, maar gelukkig werd er zojuist ééntje afgezegd.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelVoetballen tegen Uitgeest

Vorig seizoen was ik geblesseerd en moest ik de wedstrijd tegen Uitgeest vanaf de kant volgen. Als reporter heb ik toen al eens mijn geschiedenis met FC Uitgeest uit de doeken gedaan. Een speciale wedstrijd voor mij, die ik eerder dit seizoen al speelde in de uit-versie en verloor. Gisteren moesten we de thuisversie spelen. Omdat de krant met een wel heel onbeholpen stukje op de proppen kwam en ik daar voor de overlevering he-le-maal niets aan heb, schrijf ik toch maar een stukje alhier. Ook al was ik het niet van plan.

 

De reden is heel simpel: ik speelde een hele lekkere wedstrijd. De omstandigheden waren niet ideaal, vooral omdat er windkracht 7/8 over het veld jaagde en we wat spelers moesten missen door schorsingen. We hadden een gelegenheidsvoorstopper, een gelegenheidslinkshalf en anderhalve maand niet echt gespeeld. We kwamen 1-0 achter en het zag er allemaal niet best uit. In de krant kan je ook keurig lezen dat we 1-0 achterkwamen en het is zodanig onbeholpen opgeschreven dat de lezer denkt dat ik weer eens een blunder heb gemaakt. Wij zijn natuurlijk maar goedwillende amateurs in de 3e klasse knvb die af en toe aardig kunnen voetballen, maar als er een klasse-indeling voor verslaggevers was, dan zaten de verslaggevers en fotografen van het Noord Hollands Dagblad wel in de reserve 7e klasse afdeling. Wat een knoeiers!

 

Maar goed, uiteindelijk is dat niet zo erg natuurlijk, alleen voor mijn egootje is het minder. Ik heb een keer of acht goede reddingen verricht, ben twee keer getorpedeerd en werd uitgeroepen tot man van de wedstrijd. De jongens van Uitgeest kwamen me vriendelijk een hand geven en ik was gewoon erg tevreden. Aan de andere kant staat er in de krant wel weer een stuk dat goed is voor Flamingo's en alle xenofobe voetbalclubs waar we tegen moeten spelen. Voor de winterstop is er een wedstrijd flink uit de hand gelopen, waarbij het schrijnend was om te zien dat publiek en scheidsrechter erg bevoordeeld waren over de turken, marokkanen, surinamers en arubanen die wij hebben rondlopen. Het liep uit de hand om niets.

 

Er staat nu wel in de krant dat Karim de matchwinnaar was. Karim is van Marlène, de landskampioen zaalvoetbal en was bij een toernooi van Marlène weggegaan om bij ons te kunnen spelen. Hij maakte de winnende treffer en werd nog kort geïnterviewd. In de krant stond een foto van Rachid, die lekker speelde en zo een keer mooi in beeld kwam. Twee Nederlands-Marokkaanse jongens die in het nieuws komen omdat ze goed kunnen voetballen en niet omdat ze marokkaans zijn.

 

Als die verslaggever en fotograaf dat express hebben gedaan promoveren ze weer een beetje. Maar ze hadden toch wel één redding in het verslag kunnen zetten?

+ 0 - 0 | alleen dit artikelTwee platenspelers

Eigenlijk koop ik alleen nog maar platen, dat wil zeggen dat ik geen cd's meer koop. Aan mp3 doe ik niet zoveel, dat heeft me te weinig charme en ik heb de energie niet om dat te categoriseren. Door de veelheid en het feit dat het niets kost kan ik nauwelijks keuzes maken. En dan wordt het downloaden zelf maar al te gauw het doel en kan ik nog steeds niets vinden. Daarom liep ik al een tijdje met een tweede platenspeler in mijn hoofd. Dan kan ik wat makkelijker met mijn platen uit de voeten.

 

Vandaag heb ik het even aan elkaar gesleuteld. Platenspeler gekocht, mixertje derbij en bij de Karwei een plank en een paar beugels gekocht. Nu hangt alles aan de muur en inmiddels weet ik ook hoe het werkt. Ik kan heerlijk plaatjes in elkaar faden met een schuifie en scherpzetten met een koptelefoon. Mixen kan ik echter weinig van, ik heb ook niet zoveel platen die zich daarvoor lenen. Ik zal dus veel meer en vaker platen gaan kopen, want ik wil best een beetje kunnen mixen. Iedereen is DJ, dus ik ook. Het enige wat ik tot nog toe voor elkaar kreeg om 'I heard it through the grapevine' in twee versies synchroon te laten draaien en heen en weer te switchen. De rest was knoeiwerk.

 

Nu moet ik alleen nog een beamer in mijn huis en dan is de speeltuin wel klaar denk ik, of in ieder geval vol.

+ 1 - 0 | alleen dit artikelNieuwe sjaal

Afgelopen donderdag heb ik het ingezien. Niet vanuit mezelf, maar het werd me gezegd. 'Je bent zo provocerend, ik vond je echt een eikel'. Dat klopt. Ik kan nooit iets normaal zeggen in een kroeg of eigenlijk überhaupt. Altijd direct en altijd onbehouwen. Natuurlijk weet ik wel dat ik dat al een leven lang doe, maar ik zag het meer als kwaliteit. Niet zo ge-eikt, een beetje anders en niet zo zoet. Maar nu moet ik eens stoppen, want ik gooi mijn eigen glazen in.

 

Donderdag zag ik het in. Gisteren maakte ik mezelf mee. Ik kom iemand tegen met wie ik op school heb gezeten. Leuke meid en we herkenden elkaar warempel. Na drie zinnen heb ik al twee toespelingen gemaakt over haar lengte. Ik denk dat ze een ruime anderhalve meter mat. Na tien zinnen zag ik in haar ogen dat ze me ook een beetje een eikel begon te vinden. Dat zou niet meer goedkomen, beter maar doorgelopen. Zo gezegd, zo gedaan. Het maakt me wellicht niet zoveel uit, maar ik had ook kunnen zeggen dat ze er fantastisch uitzag. Maar alhoewel ze flink straalde en er prima uitzag, deed ik het niet.

 

Ik heb het mezelf trouwens om nog een reden aangeleerd. Een moderne man is geïnterresseerd in vrouwen om wie ze zijn en dus - dacht ik - sla ik de oppervlakkige bullshit over en stel meteen vragen die terzake zijn. Geen gezeur over hun haar of ogen, maar levensbeschouwelijke of intelligente conversatie. Anders denken ze dat ik alleen maar met ze naar bed wil en dat moet ik voorkomen. Dat zou ik niet kunnen verdragen, ik ben modern en ge-emancipeerd. Dat kan ik niet door mijn hormonen in de war laten gooien.

 

Nou, ik heb nieuws voor me. Vrouwen denken sowieso dat je met ze naar bed wilt en vreemde conversaties beginnen is een bijzonder slecht plan. Ze denken hooguit dat een wel erg vreemde snuiter nu met ze naar bed wil en ze zijn extra op hun hoede. Zie je maar eens uit dat soort gesprekken te redden, dat lukt maar zelden.

 

Een vriend van mij zegt altijd: 'Je zeikt ze de hele avond af en dan willen ze met je naar bed'. Trots luisterde ik naar deze bewering, maar het is natuurlijk helemaal niet waar. Waarschijnlijk wilden die meiden al met me naar bed, voordat ze met me in gesprek gingen. Gewoon een kwestie van aantrekkingskracht. Zij vonden me al leuk genoeg en het gesprek heeft ze nauwelijks afgeleid. Haha, kan je nagaan hoeveel er wellicht wel waren die me ook wel leuk vonden, maar meteen al afhaakten nadat we gesproken hadden. (ik ben niet gods gift to women hoor, maar het komt voor)

 

Lang verhaal kort. Mijn goede voornemen is dus om wat aardiger door het leven te gaan. En een nieuwe sjaal heb ik reeds gekocht. Dat was mijn andere voornemen, omdat ik in één week vijf afkeurende meningen over mijn vorige sjaal kreeg. Een fleece sjaal. Oranje. Nu heb ik een nieuwe blauwe wollen sjaal met zilvergrijze stukken. Mooie sjaal. 

 

Die sjaal heeft 'aardige gozer' written all over it.

+ 0 - 1 | alleen dit artikelInformation on how to please women

Het eerste mailtje dat ik dit jaar binnen kreeg:

 

Here is how you can achieve a strong erection in 15 minutes:

1) Swallow 1 Viagra soft tab

2) Wait 15 minutes

3) Love her all night long

 

Wat een prachtige zinnen! Er is hoop..