Seelaavie

Ik plof neer op de bank, het loopt tegen zessen, een staartje ER nog en dan Providence. Ik kijk altijd Net5. De tv flipt aan maar het scherm is blauw. Oja! Ze hebben mijn kabel afgesloten. Ik kan geen tv meer kijken. Ook de radio kan niet meer aan, alleen maar ruis. Mijn platen zijn allemaal in de opslag om mijn huis een beetje leeg te krijgen voor de verhuizing en mijn cd's liggen goeddeels op mijn werk. Mijn huis zonder televisie. Valt helemaal niet mee.

Maar dat was gisteren. Vandaag ben ik al meer gewend. Ik heb een paar oude dvd's van stal gehaald die ik wel ooit kocht maar nog nooit keek en ik heb weer eens ingelogd op uitzendinggemist.nl. Internetten kan ik namelijk wel. Dat komt omdat er een vriendelijke meneer of mevrouw Haan bij mij in de buurt een draadloos internet hubje heeft staan en die niet heeft beveiligd. Iedereen kan er zo op inloggen en dat doe ik nu al twee maanden. Retesnel internet! Echt waar.

Nu ga ik een boek lezen in mijn o zo stille huis. Misschien dat ik voor mijn volgende huis de televisie wel helemaal afschaf. Je wordt er ook lui van. Van die tv. De leuke programma's kan je op internet kijken, downloaden of je koopt eens af en toe een dvd box.

Goed plan.

Dan maar even eten bij het benzinestation. In de vitrine ligt een pistolet met een in schijfjes gesneden koude gehaktbal. Dat lust ik wel. Het congres waar ik vandaan kwam serveerde eigenlijk net te laat het diner, zodat ik al weg was om op tijd op de training aan te komen. Maar ik was al wel te laat om iets behoorlijks te eten te bereiden. Benzinestation. Ik kon de mosterd nergens vinden. Omdat ik er toch wel iets van saus op wilde besloot ik tot een beetje mayonaise. 'Hier drukken' stond er op het pompje. Ik probeerde het voorzichtig, maar spoot mijn broodje vol als een eeh.. nouja, ik spoot mijn broodje vol. Gatverdamme.

Leunend op een statafel, gebouwd over een vuilnisbak - zoals alleen benzinestations dat kunnen bedenken - staar ik wat naar de voorbijrazende auto's. De ideale vrouw. Ik krijg weleens mail, van lezeressen, 'wat is dan jouw ideale vrouw?' vroeg er één. Dat komt natuurlijk omdat ik altijd wel iets over vrouwen te zeuren heb. Nooit is er iets goed. 'Wat is er dan wel goed?' wilde ze weten. De mayo kruipt ongeduldig uit mijn broodje. Ik kan de druipende mayonaise ternauwernood ontwijken, nu zit het op mijn schoen, maar niet op mijn pak! Gaan mijn schoenen van glimmen. Hee! Bij de les blijven! Mijn ideale vrouw. Mooi, denk ik, dat natuurlijk vooral. Mooi en lekker.

In het midden van de statafel staat een rek met lepeltjes, melk en suiker. Dat staat dag in dag uit te weken boven de vuilnisbak. Kan weinig kwaad, want het is ingepakt natuurlijk, maar het blijft een beetje ranzig. Ik eet mijn broodje verder op voor het rek met tijdschriften.

Moet ze zijn wat ik niet ben? Elkaar aanvullen? Een nog groter clichée dan mooi en lekker. Elkaar aanvullen. In mijn geval krijg ik dan een heel lief, gezellig en rustig meisje. Alles wat ik niet ben. Nee, dat is niet mijn ideaal. Dat ze me liever geen broodjes gehakt met mayonaise ziet eten vind ik prima, een dikke plus, maar ik wil niet de hele film door knuffelen. Ik word al misselijk als ik eraan denk! Serieus, ik ben misselijk. Helemaal niet lekker. Oh, wacht, dat komt door het drinken van al die mayonaise natuurlijk. Knuffelen blijft niet mijn ding.

Mooi, lekker en niet knuffelen. Dat is al heel wat ideale vrouw. Blond of donker maakt me niet zoveel uit, alhoewel blond statistisch gezien een lichte voorsprong heeft. Het meest hopeloos verliefd werd ik toch op donker, maar ook dat gooi ik op het toeval. Het allerbelangrijkste vind ik wel dat een vrouw kan praten en redeneren zonder dat ze door haar eigen onzekerheden in de war raakt.

De mayonaise loopt over mijn kin. Ik zoek naar servetjes, maar ik vind ze niet. Nu zie ik ineens wel een enorme bak met zakjes mosterd staan. Bah. Mijn ideale vrouw zou thuis op me wachten met een lekker bord warm eten en een pot goede mosterd.

Maarja, dat kan je natuurlijk niet zeggen.

Hahaha, heb je die overtreding van Christiaan Kum gezien? Dat geloof je toch niet? In de wedstrijd ADO-PSV in de laatste minuten. De voorzitter van ADO heeft voor de wedstrijd gezegd dat je Kluivert een beetje mag uitfluiten. Ernaar gevraagd noemde hij zichzelf genuanceerd. Tuurlijk. Nuance is waar ze in het Zuiderpark om bekend staan. Hoe dan ook, Kluivert is snel weg. En keeper Postma ook.

Boschaart staat op de doellijn terwijl Koné de bal omhaalt voor het doel. Postma ligt buiten het strafschopgebied met een bungelend been. Boschaart is nog steeds aan het appelleren en vergeet de bal weg te schieten. Tardelli vergeet niets. De scheidsrechter had moeten fluiten, maar hij deed het niet. De aanvallers bleven aanvallen alleen de verdedigers bleven niet verdedigen. Die bal had er echt niet ingehoeven. Maar ze vonden dat PSV niet sportief was. Kom nou toch op. Niet sportief is toch begonnen bij de voorzitter van ADO. Eerst is je moeder 70 minuten een hoer en dan moet je sportief zijn. Niet gefloten is voetballen.

Frans Adelaar en Richard Knopper doen na de wedstrijd ook nog even verongelijkt. 'De jongens waren niet meer in de hand te houden'. Hahaha, wat een lariekoek. Ze hadden gewoon kunnen winnen. Postma had pech, er werd verder geen rare overtreding gemaakt ofzo. Nee, dan Kum. Kum maakt een sliding. Hij raakt de bal een beetje en schiet de man letterlijk de lucht in. Doorgaan, zegt de scheidsrechter.

Nouja, die scheidsrechter zal dan toch wel een fout hebben gemaakt. Anders laat je dat niet toe. Postma heeft er sowieso niks aan. Die ligt er heus wel een jaar uit.

Beste Peter,

Hartelijk bedankt voor uw reactie op ons programma.
Omdat de post in grote getale binnenkomt kunnen wij tot onze spijt op dit
moment niet op uw verzoek ingaan.

We bewaren uw mail in ons archief zodat we wellicht op een later tijdstip
uw mail in behandeling kunnen nemen.

Met vriendelijke groet,

Hannah König
Eigen Huis & Tuin
IdtV - Cumulus

peter.hoekstra@gmail.com writes:
>naam *:
>Peter Hoekstra
>>
>woonplaats *:
>alkmaar
>
>telefoonnummer *:
>06513673**
>
>je bericht:
>Help!
>
>Lodewijk! In augustus ben ik mijn huis gaan verbouwen, maar daar zit ook een tuin aan. Gewoon een dakterras op het zuiden van 7 bij 7 meter. Met een superappartement erbij. Er zit een schutting omheen en er liggen terrastegels op. Dus ik dacht; een bankje erbij en dan zit je prima!
>Maar toen kwamen er nieuwe kozijnen, dus de oude moesten weg. Twee kuub puin op mijn terras. Allemaal opgeruimd, maar de tegels bleven niet echt
ongeschonden. Nu staat er een steiger op, voor de gevelreiniger. Die maakt mijn gevel weliswaar schoon, maar mijn terras vies. En dan ook nog de tegels voor in mijn badkamer die we allemaal op het terras hebben
geslepen. Straks moet we zeker 25 zakken zandcement mixen op die tegels, dus van mijn tuin blijft niets meer over.
>
>Dus Lodewijk. Kan je me helpen? Want ik heb geen ideeën meer.
>
>afmetingen tuin (lengte x breedte):
>7 x 7 meter

Hier ligt mijn oude keuken:

En hier komt mijn nieuwe:



En dit gaat hem worden:

Ikea Värde vrijstaande keuken

Ik sta open voor combinatie-suggesties.

Het is zover hoor. Mijn keuken gaat er ook uit. Vanaf 1 augustus ben ik al aan het verbouwen en tot nog toe liet ik de keuken steeds in alle plannen staan. Oud lelijk ding. Ik vond het toch wel charmant en ik had geen zin in een hele nieuwe keuken. Dat bleef zo totdat vorige week de nieuwe Ikea catalogus op de mat plofte. Voor zo weinig geld wil ik wel een andere keuken. Gewoon een paar modules op een rij. Eén met water en één met gas. Klaar.

Natuurlijk moet ik dan ook iets met de vloer, want het parket loopt niet door. Dat wordt een reepje zeil denk ik. Zoiets. Vandaag had ik een vrije dag. Ik was bij de Ikea. Daar is het zelfs op maandag druk. Toen ik daar gekeken had, ben ik naar mijn nieuwe huis gegaan en heb mijn keuken van de muur gesloopt. Ik heb alles weggehaald waarvan ik weet dat ik geen leidingen kapotmaak.

Dus nu is het te laat. Ik moet een nieuwe keuken.

Wordt vast wel leuk.

Henk Timmer praat van de drie onhoudbare ballen die hij tegen PSV tegenhield. Helaas heb ik de wedstrijd niet gezien, maar écht onhoudbaar zullen ze niet geweest zijn. Timmer krijgt sowieso graag complimentjes - wie niet - maar hij mist een beetje zelfrelativering. Legendarisch waren de woorden van Van Gaal na een Europese wedstrijd van AZ, waarin de commentator elke bal een weergaloze redding noemde. Van Gaal vroeg zich hardop af of Timmer er daar niet voor stond en dat hij moeilijk opzij kon stappen. Beetje Van Gaals overdreven natuurlijk, maar Henk schrok wel een beetje.

Ik snap trouwens wel dat Van Gaal van Timmer af wilde. Dat geslijm naar Scheringa werd je niet goed van en dat gemijmer op tv met Marianne is allemaal leuk als je in vorm bent, maar dat ben je nooit je hele carrière. Dat het een keer tegenzit kan je natuurlijk verwachten. Menzo werd ooit de schuld in de schoenen geschoven van een nederlaag tegen Auxerre (geloof ik), hij sloeg een hoge bal in eigen doel. Het gaat niet om de ballen die je tegenhoudt, het gaat om de ballen die je doorlaat. Menzo is toen ook nog naar PSV vertrokken. Voor eerherstel. Maar dat kon ie mooi vergeten. Hij had één van de twee keepers-die-wel-altijd-in-vorm-zijn als reservekeeper achter zich. Waterreus.

Die andere keeper die altijd in vorm is, is Lodewijks. Ik denk eigenlijk dat Timmer het wel kan vergeten. Met Lodewijks in zijn rug. Vraag maar aan Zoetebier. Of Babos.

Dat AZ vroeg op voorsprong was gekomen hadden we al gehoord. We trainen namelijk vlak naast het stadion, dus ergens om kwart over 8 klonk het erg vrolijk in het stadion. Dat gaat lekker. Tegen het einde van de training snel douchen en de laatste minuten gaan bekijken. We hadden de hele wedstrijd ook in het stadion kunnen gaan zien, want er stond nog een AZ trainer kaartjes uit te delen. Maar goed. We hoorden tegen het einde van de training al aan het stadion dat de einduitslag niet super was. Het klonk een beetje mak. We zagen de laatste minuten op tv.

Dus ook maar de rest van de wedstrijden kijken. Ineens zit er een Braziliaan bij Heerenveen? Ik heb in de kantine bijna de hele eerste helft gezien. Toen ik thuiskwam had Alves twee keer gescoord. Wie? Alves? Nooit van gehoord. Toen zag ik de herhaling van de schoten die die kerel losliet op de keeper van Vitoria Setubal. Dat zijn geen strepen, dat zijn kurketrekkers. Ze gaan wel net zo hard. Alves dus.

Kijken wat ie doet als het gaat vriezen.

Het vrijgezellenfeest was écht te gek. Zo vertelde mij een laveloze bruiloftsgast. Hij was er bij geweest. 'Lekker de hele dag met de mannen onder elkaar!' zei hij, 'Het leek wel een schoolreisje!' Ik moest op mijn lip bijten om niet te cynisch uit de hoek te komen, maar ik vroeg wel of ze zich onder banken hadden verstopt toen ze thuiskwamen. Hij keek me niet begrijpend aan. Ik vroeg aan een vriend wie het was. Hij was uit de stamkroeg. Waar vrouwen zo zeldzaam zijn dat de boel meestal gewoon stilvalt als er één binnenkomt. Desalniettemin snakte deze jongen naar een dagje met de mannen.

Bruiloften zijn heus wel leuk. Twee tientjes dokken en je een slag in de rondte zuipen. Veel vrienden, ouwe vrienden of collega's. Alle vrouwen in de juiste stemming, want ja, die hebben toch een zwak voor trouwen. Trouwen maakt week. Trouwen maakt geil. Als je een vriendin hebt zijn trouwerijen te gek. Al dat gedoe met jurken, taarten en ringen. Het brengt ze in die stemming. Wij mannen komen daar al na drie biertjes en wat bitterballen - die op de gemiddelde bruiloft ook niet ontbreken - dus je bent opvallend gelijk gestemd. Dat belooft wat voor de nacht die komen gaat.

Maar vrijgezellen op een bruiloft zijn een beetje zielig. Waarover moet je nou met ze praten? Alles staat in het teken van de liefde. Je ziet ze zwijmelen: 'Kijk ze nou samen dansen. Ze zijn voor elkaar gemaakt. Leuk hè. Volgens mij past ze niet in haar jurk. Zag je hoe ze deed? Gut, ze moet huilen. Daar heb je Peter. Vrijgezel. Zou ie homo zijn? Neeee. Waarom heeft hij nou geen meisje. Hij is vast kieskeurig. Hij wil het wel. Even denken. Ik weet misschien wel iemand voor hem. Zij is ook zo alleen. Ik zie ze wel samen. Wacht, ik ga eerst eens vragen of ie nog steeds alleen is.' Er verschijnt een lach op haar gezicht en ze loopt naar me toe. 'Hoe is het met de liefde?'

Ik mompel wat. Sodemieter op met je liefde. Je bent de derde vanavond. Ik heb er geen tijd voor en nee ik heb zelfs geen tijd om te maken. Geef mij maar bier. Alle vrouwen zijn gek. Emotionele tijdbommen. Wispelturig. Onnavolgbaar. Ze druipt af. Ze kan haar vriendin toch niet aan die negatieve boerenlul voorstellen. En ik heb meteen spijt, ik bedoel het niet zo. Ik vind meisjes heus wel leuk, maar bedenk jezelf nou eens voordat je weer vraagt hoe het met de liefde is. Ga er maar vanuit dat de gemiddelde vrijgezel dat elk uur drie keer wordt gevraagd. Zeker op een bruiloft..

'Hij heeft een vriendin nodig,' hoor ik haar later halfhard mompelen. 'Hij is echt wel op zoek.' Dat is natuurlijk de wraak voor het botte reageren. Ze heeft gelijk ook. Ik doe over het algemeen erg stom. Ik laat het zo. Ze denkt maar.

Het is tijd voor een avondje met de mannen, dat gaat tenminste nergens over.

Waarom laat Koeman Kluivert nou een half uur warmlopen? Breng hem er dan in! Op Koné moet je toch honderd jaar wachten voordat ie een keer een vlammend schot aflevert. Ik weet zeker dat Patrick zou hebben gescoord. Maar nee hoor, hij moet een half uur warmlopen. Om niks.

We zaten in de kantine te kijken. Na het trainen. Het laatste half uur. Er was er één voor PSV, maar dat krijg je als je in Alkmaar woont. De rest is voor AZ, Ajax of Feyenoord. De spanjaarden zijn voor Real Madrid (nooit voor Barcelona) en de Marokkanen zijn alleen maar voor bepaalde spelers. Aisatti speelt bij PSV? Dan ben ik voor PSV. Maar goed, 30 man in de kantine. Vier nationaliteiten. Leeftijden variërend van 18 tot 36 jaar. En wat wil iedereen graag zien?

Kluivert in de spits.

Dus doe het nou maar Ronald. Want hier op voetbal.nl kunnen we ook al niet wachten.

Kluivert, Kluivert, Kluivert, Kluivert, Kluivert, Kluivert!

Het wordt zwart tapijt. Eerst had ik het plan om rood tapijt op mijn slaapkamer te laten leggen, maar ik heb nu een week een rode tapijtstaal in huis en dat gaat het niet worden. Rood is best wel saai. Wat het dan wel moest worden wist ik even niet, maar het antwoord bleek simpel. Zaterdagochtend ben ik met de tapijtstaal onder mijn arm langs barmeisje gelopen en langs de interieurwinkel verderop waar een vriendin van een vriendin een lifestyle woningwinkel heeft. Die heet ook Lifestyle trouwens. Zij wist het antwoord.

Barmeisje had al gezegd dat dat rood niet langer dan een maand leuk zou zijn en noemde zwart als optie. Zij van Lifestyle tekende meteen een plaatje in mijn hoofd met een verhaal over zwarte tapijten en witte bedden. Dat deed ze zo goed dat ik het meteen wist. Het wordt zwart. En voor de rest wit.

Wel handig zo in het centrum wonen met allemaal luxe interieurwinkels om je heen. Als ik nu een beetje mijn best doe, heb ik altijd goede tips. Ik doe toch al mijn best, want ze worden om mijn nieuwe huis heen natuurlijk redelijk gek van het getimmer, gezaag en gejekker dat ze de hele dag horen. Leuk als je een winkel hebt. Het hoort erbij natuurlijk, maar het blijft irritant. Afgelopen zaterdag zijn de tegels voor een deel in de nieuwe badkamer gegaan en heb ik zoveel mogelijk opgeruimd.

Nog een week of vier. Iemand zin om te helpen schilderen?

'Rook je?' vroeg de tandarts. Hij was een nieuwe. Voor mij. Ik had altijd een vrouw. Ik heb sowieso liever dat vrouwen mij medisch bijstaan. Vooral sinds ik na een zware knie-operatie aan de katheter moest en ik heel blij was dat het gewoon zusters waren die dat uitvoerden en geen broeders De huisartsenpraktijk waar ik eens in de twee jaar kom bestaat uit een vrouw en een man die bijna tegen zijn pensioen aan zit. Dat is ook goed, want die doet me aan mijn opa denken. Die was ook dokter. Ik vertrouw mijn huisartsen. Nu is mijn tandarts een man, maar dat komt volgens mij omdat zij ziek is. Hij is ook haar man. Volgens mij. Maar ik wist het niet zeker.

Natuurlijk rook ik. Dacht ik. Dat zie je meteen als je tandarts bent. Hoef je niet te vragen. 'Ja' zei ik. 'Ik kan het zien aan de aanslag'. Dat verraste me niets. Hij poerde nog wat in mijn tanden en vroeg of ik uit Alkmaar kwam. Het stomme van tandartsen die tegen je praten is dat je nooit wat terug kan zeggen. Hooguit ja en nee, maar dat klinkt als 'nggaa' en 'dgee'. Hij is het wel gewend. Hij is immers tandarts. Het is een aardige man. Hij is vast de man van mijn tandarts. 'Ben je de zoon van Hidde en Marie?' Nu weet ik het zeker. Mijn ouders kennen mijn tandartsen namelijk, dus het kan niet missen. Het is haar man.

'nggaa'

Foto's nemen. Nog even poeren. Schoonmaken. 'Als ik dit doe, doet dat dan zeer?' Nee, dat deed niet zeer. Of ik nog last had gehad van gaatjes. Nee. Geen idee hoe dat is. Ik heb nog nooit gaatjes gehad. Ik heb een supermond. Terwijl ik gezoutstraald word droom ik weg( 'Zoutstralen is een nieuwe techniek..' en nog iets over ionen en tandplak). Het is wonderlijk hoeveel gedachten je in 30 seconden kan hebben. Het denken kwam er ongeveer op neer dat ik een hele schone mond heb en dat dat best aantrekkelijk is. Mijn mond is misschien wel het aantrekkelijkste aan mijn gezicht. Voortaan gooi ik het op mijn mond als meisjes wil versieren. Veel lachen en altijd een kus geven. Lachen doe ik wel veel hoor, maar in het algemeen en niet naar mensen in het speciaal. En ik geef nauwelijks kussen. Stom! Met zo'n mond!

'Veeg je gezicht even af'. De tandarts was klaar. Zal ik vragen hoe het met zijn vrouw is? Nee, ik weet niet eens precies wat ze heeft. Nouja, het laat zich wel raden natuurlijk. Kutziekte nummer één. Laat ik het maar niet vragen. Polite conversation. Dat is veel beter. Bovendien heb ik een hele schone mond. Dat is een veel prettigere gedachte.

Voortaan ga ik alleen nog maar zoenen.

Vlak voor rust krijgt Wit Rusland een vrije trap. Rond de 16 meter en bij de achterlijn van Van der Sar. De mandekkers zoeken hun mensen, de middenvelders pakken de lopende mensen op en Van der Sar probeert het allemaal een beetje op orde te krijgen. Het is namelijk vlak voor rust en van dat moment alleen al wordt iedereen doodnerveus. Dat is een beetje het probleem hè, die nervositeit.

Plotseling ziet Van der Sar dat zijn tweede paal niet gedekt is. Let er dan niemand op! Hij denkt snel na. Sneijder staat in een tweemans muurtje om de vrije trap onschadelijk te maken. Van der Sar weet het al, die man is drie turven hoog, wat moet hij nou in een muurtje. Die blijft toch niet naar de bal kijken. 'Wesley!' roept Van der Sar 'kom maar die muur uit, snel naar de tweede paal'. Sneijder doet het, allang al blij dat hij neergezet wordt en niet hoeft na te denken.

Sneijder rent uit de muur, voor het doel langs naar de tweede paal. Hij draait zich om en kan de zojuist geschoten vrije trap van de lijn koppen. Van der Sar is zoo belangrijk. Anders had het gewoon 1-1 gestaan en hadden we nooit gewonnen. Van der Sar pakt punten.

Kijk maar naar die goal van Kuijt. Al had die doelman het positioneel lekker neergezet, een mannetje bij de tweede paal bijvoorbeeld, dan had die bal er nooit in gegaan. Het is maar goed dat Edwin nog even is gebleven.

Zo, poeh, nou dat moest even een tijdje duren voorat ik weer wat te loggen had. Gelukkig was ik gisteren op het strand van Bergen aan Zee waar een enorme tent stond vanwege Jazz & Sail. Dus dan heb ik weer wat te loggen. Ik heb namelijk redelijk idioot rondgelopen. De hele vorige week heb ik niets te loggen gehad. Veel te kwaad. Was ik. En heel zielig.

Vorige week heb ik te horen gekregen dat ik volgend seizoen reservekeeper ben. Oh, het is maar voetbal zal je denken, maar ja, dat denk ik dus niet. Helaas. Als ik niet werk denk ik aan voetbal. Dat heeft nu ineens geen nut meer. Misschien moet ik eens vriendin proberen! Haha, maar goed. Voetballen in een team betekent dat je eigenlijk voor je eigen zere ego niet zoveel plaats hebt. Volgens mij is dat ook wel de voornaamste reden waarom mensen stoppen met teamsporten en aan de kant gaan lopen zeiken. Omdat er op mijn werk wat mensen op vakantie waren en er ook nog mijn verbouwing gaande is, kende mijn zelfmedelijden de afgelopen dagen geen grenzen. Retedruk, gefrustreerd en gedumpt als basiskeeper. Boehoehoe.

Goed. Ik heb er 5 dagen voor nodig gehad om ervan bij te komen en zal er dit seizoen nog wel een paar keer tegenaan lopen, aangezien ik te maken heb met iemand die me op zijn zachtstgezegd niet zo goed ligt. Eigenlijk moet ik daar hier niets over zeggen. Echter, een beetje columnist zorgt dat hij zijn schepen voor zich verbrandt zodat hij straks geen kant meer opkan. Dus. Op zijn hardst gezegd hoop ik dat ik .. nee, toch maar niet. Bah. Ik kan niet zo goed tegen mijn verlies, ik zal iets moeten vinden om hem te verslaan.

Voordat we in de tent op het strand waren moesten we eerst een fikse kilometer lopen. En waaien dat het deed! Sjonge. Wel lekker, zo door het zand met je kop in de wind. Handig als je kop leeg moet. Eén nadeel. Daar kwam ik 6 uur later pas achter. Toen ik thuiskwam. Ik zag er belachelijk uit. Omdat ik met goedkope hatsieklatsie gel in mijn haar over het strand in de wind liep, was mijn kapsel opgeföhnd tot een belachelijke pruik. Ik zag eruit als een roemeens weeskind dat zijn hoofd al drie jaar onafgebroken in zijn kussen draait. Met bijpassende lijkbleke teint en een rare blik in mijn ogen die het midden hield tussen een vrolijke dronk en hartstikke kwaadheid.

Zo had ik dus 4 uur door die feesttent gelopen. En maar dansen en praatjes maken. Zelfs nog zitten sjansen met de zus van een ex. Hoe onverstandig. Dat was ik gister heel vast van plan natuurlijk. Onverstandig zijn.

'Zit je met me te sjansen peet?' smste ze me vanuit de trein toen ik er nog maar eens een dubieus sms-je uitgooide.

Tsja, bedacht ik later voor de spiegel, die heeft me niet echt serieus genomen.

Wat een kop.

De Zeeuw in de derde poulewedstrijd op het ek onder 21 afgelopen zomer tegen Italië. Hij speelde zo goed dat de Italiaanse kranten hun bewondering niet onder stoelen of banken staken. Later in het toernooi hebben Luirink, maar vooral Schaars en Huntelaar de aandacht gekregen. Het ging ineens niet meer over De Zeeuw. Dat komt natuurlijk ook door die belachelijk mooie goal van Huntelaar. Huntelaar schoot dat toernooi ook een penalty raak. Dat moeten we in de competitie nog zien gebeuren.

Maar De Zeeuw dus. Ik denk dat hij gewoon in de basis start. Hij is gewend met Schaars te spelen. Zowel bij AZ als in internationale wedstrijden. Hij hoeft niet aan Mathijsen te wennen of De Cler. Niet aan Landzaat. En welja, ook niet aan Meerdink, want die start natuurlijk ook in de basis. Kuijt start op de bank, want zo is Marco.

Maar goed. Luxemburg, Wit-Rusland. Waar hebben we het over?