Seelaavie

Ken je dat? Iemand stuurt je een link naar een site of een YouTube filmpje en zodra je erop klikt schalt er kneiterharde muziek door de kantoortuin waar je stiekem niet alleen maar zit te werken. Het kan nog erger. Vieze plaatjes. Als je op je werkplek zit en je struint wat door je favoriete blogs en websites heen, dan kan het zomaar gebeuren dat je wat expliciete hardcore bewegende beelden, met of zonder geluid, op je scherm tovert. Daarom let de geoefende internetter op de letters SFW. Safe For Work. Op deze site nemen ze dat heel letterlijk.

Dus geen wiebelende tieten of orgastisch kreunende actrices, maar gewoon degelijke content. Waarom vertel ik dit? Om dat Diesel een leuk feestje geeft. Dat is op 11 oktober, onder andere in Amsterdam. Het is een feestje met een thema dat niet helemaal SFW is. Gelukkig heeft Diesel een promofilm gelanceerd die dat wel helemaal is.

Als je op maandag ergens wilt eten, dan vraag je je af of het open is. Want op maandag heb je wel kans dat de boel gesloten is. Zeker als het niet in het centrum van Amsterdam is ofzo. Gelukkig kan je elke vreetschuur tegenwoordig op internet vinden, dus ff googelen biedt uitkomst. Denk je dan. Ik heb zelf trouwens ook nog weleens een site gemaakt voor een Dönnerbakker die op 100 meter van mijn huis een kebabzaak begon. Broodje Bodrum heette het en ik zou twee broodjes kebab krijgen in ruil voor een webpagina. Dat leek me wel lollig, dus ik knutselde een pagina in elkaar met zijn broodjes erop.

Het is voor een kebabzaak ook wel nuttig om een menukaart online te hebben, want dan kan je telefonisch bestellen. Maar wat moet een restaurant nou met een menukaart online? Zeker als het de doorsnee menukaart betreft met saté en patat? Dat schiet toch niet op? Afijn ik maakte die pagina voor broodje Bodrum, echter een broodje kebab heb ik nooit gekregen van die gierige medelander. Ik kan heus wel een broodje kebab kopen hoor, daar niet van, maar kom op. Afijn ik kon er wel om lachen, omdat ik hem maar niet aan zijn verstand kon brengen dat het Turkse Pizza is en niet Turks Pizza. Dat is overigens nog nooit iemand gelukt, gelet op de reclameborden van de Nederlandse kebabhuisjes.

Wat ik zeggen wil: waarom zetten ze allemaal hun menu online en niet de openingstijden! Stelletje idioten. Vanavond wilde ik Tapas. In Alkmaar. Ik ging naar de site van La Cubanita. www.lacubanita.nl, niets te vinden, behalve dan iets wat ze bierviltdating noemen? Aargh! daar kan ik dus niet tegen.

Ik ga wel eten koken, of nee, ik haal een Turks Pizza!

'Hallo, is Judith er?' De barman kijkt me een beetje warrig aan en stamelt dan in half engels en half Nederlands dat Judith in het kantoor zit en dat is dus niet in het Comedy Café maar even verderop op het Max Euwe Plein. Typisch iets voor een Comedy Café om een engelstalige barman te hebben, naast de Ierse Pub, toch? Vind ik wel. Als we drie trappen omhoog zijn gelopen komen we Judith tegen. De meeting is beneden in het Comedy Café.

Toevallig ben ik eens 5 dagen in Cannes geweest tijdens een reclamefestival met de ene helft van Arie en Sylvester. Sylvester was het. Dus wij riepen de hele dag tegen Sylvester 'Hee, maak eens grappie!' waar hij uiteraard knettergek van werd, maar dat vonden wij schitterend. Bovendien had ie alleen maar poep of pies hoeven zeggen, want we waren daar met alleen maar mannen, dus poep en pies is altijd goed. Maar Sylvester is cabaretier en cabaretiers doen dingen met moraal, grappen is meer voor de Stand-up comedians.

Beneden zitten we in het Comedy Café met Harry Glotzbach en Jeffrey Spalburg. De engelse barman komt ons een colaatje brengen op rekening van kantoor. 'From the kentoor, ven dzjoedith.' Dan is het goed. We leggen uit wat we van ze nodig hebben, want comedians kan je gewoon inhuren. Wat we willen is oke. Ze moeten wel 18 grappen maken voor het einde van de maand, maar dat komt goed. Kwestie van tijd en budget. Een paar dagen schrijven en brainstormen en dan moet er wel wat goeds staan. Ook Harry en Jeffrey verspillen weinig tijd aan grappig doen. Een grap is werk en voor een goede grap moet je hard werken. Ik geloof het meteen, maarja als je met een comedian praat ben je toch op je hoede. Nergens voor nodig. Tijdens een voorstelling ben je op de voorste rij niet veilig maar met een biertje aan de bar is er niks aan de hand.

Serieuze zaak hoor, grappen maken.

Toen ik de Grazia tasjes zag staan op de tafels van Sonnema's Zondag in het Amstel Hotel, had ik al het gevoel dat ik wat had gemist. Een beetje ervaring in Glossyland leert je namelijk dat je de feestjes vooral niet moet missen en zeker een Goodie bag moet scoren. Stom, want ik was uitgenodigd. Maar wat maakt het uit, ik was in het Amstel Hotel en daar hadden ze zeker vijfhonderd hippe mensen bij elkaar gezet. Geen idee waar die vandaan kwamen.

Navraag leerde het volgende: Er was een lijst gemaild met hippe mensen. Die mensen staan op die lijst omdat ze hip zijn! Al die hippe mensen op die lijst worden gemaild, zodat ze met hun mooie gezichtjes en hun mooie kleren het feest even wat kracht bij zetten. Een lijst met hippe mensen. Shit hee, waar kan ik me opgeven? Of kan dat niet? Dat geloof je toch niet, dat zoiets bestaat? Ik dacht dat het aan Gertjan Dröge en een selectief gezelschap smaakhomo's was om dergelijke privileges te hebben en dat dan toch zeker zonder uitnodiging. Alleen maar partycrashen. Maar dat er gewoon een lijst bestaat! Dat zijn van die momenten dat ik echt denk dat ik al minstens dertig jaar in en ei leef en alle glamour van deze wereld aan mij voorbijtrekt als een Bayliner aan de mediterane horizon vanaf het strand van Saint Tropez. Waar je vroeger met je interrail alleen al 4 dagen voor nodig had om er überhaupt te komen.

Gelukkig kan ik sinds mijn laatste interrail al wel trots zijn op twee Cosmopolitan Goodie Bags, een Grazia fotoshoot en een Sonnema Zondag. En eeh Grazia? Kan ik mijn Goodie bag nagestuurd krijgen?