Halverwege
De zomer zint me niet. Natuurlijk vind ik het zonnetje wel lekker en het licht. Natuurlijk geniet ik wel van de geur van gemaaid gras of een zwoele avond. Dat geeft weinig reden tot klagen. Nee, dat is zelfs heerlijk. Het heeft meer te maken met het seizoen. De zomer temporiseert en dat zint me niet.
Mensen gaan op vakantie, projecten op de lange baan, trainingen opgehouden en er liggen alleen nog wat eindjes te wachten op een knoop. Aan dat halve tempo kan ik maar moeilijk wennen, het geeft weinig genoegdoening. Je wordt niet moe, je mist een uitdaging en beginnen is leuker dan afmaken.
Alles draait om gezelligheid, maar ik ben nog te ongedurig van de afgelopen maanden. Teveel dingen zijn nog niet waar ze zijn moeten en maar geleidelijk laat ik ze los. Net als iedereen. Om even op te laden, om even weer gretig te worden. Om in augustus weer langzaam op tempo te komen.
Nu is het bijna juli en ben ik halverwege. Bijna kan ik ook de eindjes even laten liggen en op een plotse oprisping hier en daar kan ik even een project een project laten, een training een traning en een ambitie een ambitie. Dat duurt nog een week of twee en dan gaan we maar eens denken over vakantie. Twee weekjes misschien, of één.