Seelaavie

'Hoi'

'Hoi'

Ja, wat zeg je dan nog meer. Je kan natuurlijk haar naam vragen, maar de bedoeling is dat je meteen een onuitwisbare indruk maakt. Het moet dus een beetje origineler. Ze wendde zich weer tot de bar.

'Wacht, stop, zo blijven staan en recht vooruit blijven. Nee, niet naar mij...gewoon naar de bar'

Ze keek me vragend aan en ook een beetje ontdaan door het bevel-achtige karakter van mijn woorden.

'Ja sorry, ik bedoel, het was in één keer zo'n mooi plaatje. Dat licht zo'n beetje op de achtergrond en je keek lekker eigenwijs de kroeg in. Je leek even een tv-ster, of een model. Ben je model?'

Slappe teksten natuurlijk, maar zo wordt het spel gespeeld. Iedereen hoort graag complimentjes en met een paar glaasjes op ben je niet op je hoede en gaat vleierij als zoete koek naar binnen. Of je wordt uitgelachen, maar dat is het risico en dat gebeurt opvallend weinig terwijl de meeste vrouwen beweren, dat ze dat altijd meteen doorhebben. Nou, vergeet het maar.

'En kijk me nu eens aan? ja zo, maar dan door me heen kijken en glimlachen. Nee, niet lief lachen. Gevaarlijk lachen. Ja bijna! gevaarlijker nog..haha, wat een vrouw!. Wil je wat drinken...eh..'

'Nee'

'Ja je naam wil ik natuurlijk weten, dat je niets wilt drinken snap ik, want je staat met twee glazen rosé in je handen'

Je moet je niet laten afbekken, want ze is ook niet dom en snapt wel dat je aan het slijmen bent. Ze speelt het spelletje even mee, maar schiet terug achter haar verdediging. Dus meteen maar overgeschakeld op brutaal.

'Waarom wil je dat weten?'

'Dat praat makkelijker'

'Misschien wil ik wel niet met je praten'

'Misschien niet nee, maar zeg je naam nou maar..'

'Nicole'

'Hoi Nicole! Ga je nog antwoord geven op mijn vraag?'

'Of ik wat wil drinken?'

'Nee of je model bent. Ik bedoel, je ziet er niet bepaald slecht uit, je hebt alleen al ogen om in te verdrinken'

Huppetee! meteen een complimentje erachteraan en ik zie dat het werkt.. Ze slaat haar ogen eventjes neer en giechelt. Had ik dit maar geweten toen ik zestien was!'

'Nee'

'Waarom niet?'

'Ach, ik weet niet...'

Aha. Ze wordt verlegen en vertrouwt het niet. Terecht natuurlijk, maar daar moet ik wat aan doen.

'Wat studeer je?'

Ze studeert natuurlijk niet dat zie je zo, maar dat geeft niet. Je moet ervan uitgaan dat ze intelligent is, dat is namelijk weer een compliment. Niet dat studeren gelijk staat aan intelligentie. Maar het gaat hier even niet om de nuance, het gaat om de indruk.

'Nee, ik werk. In Heerhugowaard.'

Ze was assistente weet ik het wat. Maakt ook niet uit, het gesprek liep en we lulden een lekker halfuurtje door. De lichten gingen aan en mijn vrienden stonden alweer buiten.

'Oh, ik moet gaan!'

Drie zoenen en wegwezen. Dat noemen we investeren. Slappe gesprekken met veel complimentjes en dan niet eraan zitten en  wel ineens weglopen. Als je dat vaak genoeg doet, pluk je op een gegeven moment vanzelf de vruchten.

Vermoeiend hoor, single zijn.