Seelaavie

'Tsja, zo zijn de regels' snikt Gretha Smit tussen haar tranen door. Ik snap de regels niet, ze zijn kennelijk zo dat ze misschien mocht meedoen met De Olympische Spelen, maar nu toch niet vanwege dat iemand anders niet hard genoeg reed. Rare regels, maar goed, zo zijn ze. Gretha is voor niets gekomen, tenzij er iemand ziek wordt, want dan is ze eerste reserve voor de vijf kilometer. Ze hoopt natuurlijk van niet.

'Als ze nu naar binnen kijken denken ze zeker dat we homo's zijn', merk ik lachend op. Ik ga op zaterdagavond namelijk weleens naar de film. Met een vriend. De Spelen zijn aan de gang, dus er is de hele dag sport op televisie. Daar kijk ik naar, zo zijn de regels. Voordat we naar de film gaan verzamelen we bij mij en kijken automatisch even naar De Spelen. Afgelopen zaterdag was er kunstschaatsen, gelukkig keek er niemand naar binnen.

De Spelen. Ik kijk alles. Tot de meest obscure sporten aan toe. Zelfs de aanstaande finale van mensen-met-bezems-die-een-baantje-vegen-voor-een-ander-die-een-strijkijzer-over-het-ijs-naar-een-bullseye-glijdt zal ik zeer waarschijnlijk volgen. Curling. Het belooft een zinderende finale te worden. Of vrouwenijshockey waarin je door de grote pakken in eerste instantie geen vrouwen herkent. Pas als je het extreem beleefde ijshockey een tijdje aanziet, begrijp je dat je naar vrouwen zit te kijken. Geen zak aan, maar ja. Het blijven De Spelen.

Niet dat ik iets tegen sportende vrouwen heb hoor, want die zijn tegenwoordig best leuk. In ieder geval leuker dan vroeger toen vrouwensporten werden gedomineerd door besnorde spierslierten uit het Oostblok waarvan het vrouw-zijn mij nogal onwaarschijnlijk voorkwam. Sportende vrouwen zijn lelijk, zo zijn de regels, dacht ik destijds. Maar tegenwoordig schieten er frisse meisjes met een snowboard door de half-pipe en zijn er zelfs mooie vrouwen op de schaats. Lang niet allemaal hoor, maar er komt veel vaker een mooi koppie tevoorschijn als ze het strakke pak van het hoofd schuiven.

Leve het strakke pak. Poeh. Geen kont blijft verscholen. Schaatsters, skisters, langlaufsters en zelfs rodelsters. Niet allemaal even mooi, maar de commercieel aantrekkelijke sporten brengen toch steeds meer prachtige vrouwen naar buiten. Je moet wel een beetje op konten vallen, want aan borsten is weinig te beleven. Topsport en borsten gaan helaas niet goed samen.

Trouwens ook vrouwen kijken naar die strakke pakken hè, dat weet ik zeker. Als Erben dan geen medaille wint, weet je in ieder geval hoe hij hem draagt. (Links natuurlijk! Want die bochten gaan maar één kant uit en rechtsdragend wordt dat een ongemakkelijk zaakje). Zo worden De Spelen het ultieme sportevenement om naar te kijken. Het nuttige - kijken naar sport - wordt verenigd met het aangename - kijken naar vrouwen.

Nu moet ik de vijf kilometer kijken zonder dat Gretha meedoet. Jammer. Mooie meid.

Nouja, misschien wordt er wel iemand ziek.

Zo zijn immers de regels.