Seelaavie

Dat vragen vooral vrouwen aan me. Vaak ook zomaar uit het niets. Kennelijk straalt mijn houding uit dat ik willing & able ben. Maar ik zou niet weten wat ik zoek. 'Val je op blond?' .. ja, 'Val je op donker?' .. ja ook. Dat heeft er niet zoveel mee te maken. Gisteren wist ik ineens waarom ik gevallen ben voor de vrouwen waar ik voor gevallen ben.

And it's burning in our fingers and it's burning on the road
And I like the way you're broken and I'll like you when you're old
And I see you in the garden and I feel you plant the seed
I want you to come walk this world with me.

..zingt ze. Dat vind ik mooi. Daarom vind ik Heather Nova ook mooi en goed. Net als mijn andere favorieten in muziek of op het witte doek, is ze niet heel erg mooi ofzo. Mijn allerfavorietste? Juliette Lewis. En er is werkelijk niemand die haar mooi vindt. Of dan Alanis:

You've already won me over in spite of me
Don't be alarmed if I fall head over feet
Don't be surprised if I love you for all that you are
I couldn't help it
It's all your fault

..als iemand dat vindt, dan kan je namelijk de hele paringsdans overslaan. Daar wordt ik ook zo moe van, of ik heb er geen zin in.

Maar ik weet al wat de vrouwen zullen zeggen: 'Jij wilt dat meiden op jou vallen, maar een vrouw wil graag veroverd worden' of 'Zo krijg je altijd de verkeerde meiden, jij moet een sterke vrouw' of 'Je bent een dromer, dat gebeurt alleen in films'.

Of niet soms?

Het is maar ingewikkeld voor de hedendaagse man. Als ik wacht tot iemand head over feat en stamelend voor me staat, dan kan ik waarschijnlijk lang wachten. Als ik gewoon een praatje maak met een vrouw, dan gaat zij er samen met haar vriendinnen en de hele kroeg vanuit dat ik nog diezelfde nacht sex met haar wil. Het heeft vaak helemaal geen zin om eerbare bedoelingen te hebben, want ze zitten er niet op te wachten of ze geloven je niet.

En geef toe, als u dit leest dan denkt u dat ik volledig gefrustreerd en eenzaam ben. Dat is in ieder geval de algemene reactie op bovenstaande zienswijze. Dus over het algemeen ga ik door het leven als een op sex beluste, gefrustreerde dertiger met 1001 one-night-stands op zijn conto.En dan de nogal verbaasde reacties als men mijn zieleroerselen leest op dit weblog. Zo moet ik ook zijn in het dagelijks leven is dan het advies.

Alsof ik in de kroeg weloverwogen mijn eigen verhaal kan doen zonder de aandacht van mijn gesprekspartner te verliezen. Alsof ze me dan niet meteen volledig wantrouwen. 'Nee, niet in de kroeg, daar kom je ze niet tegen.' Nog zo'n stigma. Haha, ik moet inderdaad zeggen dat de Super de Boer gisteren vergeven was van de mooie vrouwen. Moet ik daar zeker een praatje beginnen: 'Ga je dat eten vanavond?'..over gefrustreerd gesproken.

Eigenlijk is het gewoon heel simpel. Soms kom je ineens iemand ergens tegen die je heel leuk vindt en heel soms vindt die ander hetzelfde. De rest is gerommel in de marge.

In het liedje Walk van Blind Melon - mijn favorietste bandje aller tijden - wordt gezongen over de moed erin houden. De zanger - Shannon Hoon - is dood. Overdosis. Hij was ook een beetje depressief, dus zijn teksten zijn altijd wat ernstiger dan hoe ik het zelf voel. Maar hij kan het zo mooi zeggen:

My feet are so cold
And I can't believe that I have to bang my head against this wall again
But the blows they have just a little more space in-between them
Gonna take a breath and try again.

Zoals gezegd, een beetje vanuit het negatieve geredeneerd...maar o zo mooi.