Bonkige knollen
Waarom zien de mensen van de biologische marktkraam er zo verschrikkelijk slecht uit? Die van de groenten valt nog wel mee, alhoewel die kerel een paar handen heeft waar je bang van wordt. Grotesk. Dat is het woord. Ze zien eruit als ongewassen gemberwortels, het blijft altijd een verrassing welke van de wirwar van bonkige knollen uiteindelijk in het papieren zakje verdwijnen. Dan is de rest zijn handen. De bakker die ernaast staat is nog veel erger.
Ingevallen wangen, warrig en te lang haar, smoezelige trui (in de zon), leren klompen, vel over been, zwarte gaten waar zijn ogen horen te zitten en lange, dunne, bijna bejaarde vingers. Met zo'n heel dun huidje, wat je vroeger altijd zo eng aan je oma vond. Handen waar het vel tussen de botten hangt als levenloos tentdoek met een heleboel kleine adertjes langs bizarre pigmentpatronen. Vind ik allang niet meer eng , maar als je klein bent? Echt wel. Het is een aardige gast hoor, maar gezond komt ie niet over.
Gisteren kwam ik een oude vriend van me tegen. En zijn broer. Zonen van de slager in Uitgeest. Vroeger. Daartegenover vormt de gemiddelde natuurwinkelbevolking een schril contrast. Ze zijn allebei minstens 1,95 en oersterk. Heldere ogen, kleur in hun gezicht en goed getraind. Er waren wel meer slagersjongens in Uitgeest. Een vriend van me daar is zelfs slager geworden. Allemaal gezonde jongens. Slagers zijn in mijn ogen gezond volk. Biologische middenstanders niet.
Het komt natuurlijk omdat de enigen die zich aan een bestaan als biologisch middenstander wagen dat doen uit eigen ervaring. Net als de meeste hulpverleners. Ben je depressief geweest? Of anderszins emotioneel instabiel? Tien tegen één dat je hulpverlener wordt. Zo gaat dat ook met biologische middenstanders. Waarschijnlijk hebben ze sinds hun vroege jeugd lactose-intolerantie, notenallergie en overgevoeligheid voor aardbeien. Altijd zuurdesem brood gegeten, omdat het gist in normaal brood hun magen doet keren. Noodgedwongen moeten ze als suikerpatienten hun leven lang op elk etiket ontcijferen of ze het misschien mogen eten. Dan ben je gauw aangewezen op biologisch voedsel.
Alle kennis die ze hebben ontwikkeld over de voedselketen en haar geheimen wordt opeens nuttig voor meer dan alleen hun eigen maag. Ze beginnen een winkeltje. En dus staan er meer dan gemiddeld ongezond uitziende mensen achter biologische marktkramen.
Als je gezonde mensen wil zien moet je bij de slager zijn.