Koude douche
'Heb je gezien dat de schakelaar op je thermostaat op CV staat en dus niet op tapwater?'
Er daagt mij een heleboel tegelijkertijd. Allereerst dat ik het hele weekend voor niets sidderend onder de douche heb gestaan, ten tweede dat ik gelijk had toen ik bedacht dat ik opeens geen warm water meer had door iets wat de schoonmaakster afgelopen vrijdag zou moeten hebben gedaan, maar ik kon niet bedenken wat het was en tot slot dat ik per direct tot het slag mannen behoor dat de CV niet kan bijvullen, zijn eigen kozijnen niet schildert, zijn eigen band niet plakt en niet eens een hamer in de schuur heeft liggen.
Mij maakt het niet uit. Ik kan andere dingen. Koken, strijken en voor mezelf zorgen. Maar die dingen tellen niet. Mannen moeten handig zijn. Dat ik een stukje kan typen met een begin en een eind is wel leuk, dat ik mijn eigen bedrijf kan runnen is degelijk en dat ik strategisch kan nadenken over reclame en merken is goed voor de centen. Maar dat ik mezelf in conditie houdt, de ketting om een fiets kan leggen en schroeven in een muur kan draaien is veel relevanter. Dat onderscheidt de kerels van de mannen.
En ik maar denken dat ik mijzelf onderscheidde door stoïcijns mijn ijskoude douche te weerstaan. Als een echte vent. Zonder klagen. Integendeel, ik vond het lekker, handig en zeer goed voor mijn doorbloeding. Eigenlijk zou ik wel altijd koud willen douchen! Zo ver was ik al bijna. Ik zou voortaan elke vrijdagnacht moeten gaan voor de uitwedstrijd. Slapen bij het meisje. Want in mijn huis is alleen maar plaats voor ruwe bolsters. Dat is geen plek voor meisjes. Onuitwisbaar zou de indruk zijn die ik voortaan achter zou laten.
Helaas. De verwarmingsmonteur knipte glimlachend de schakelaar in de goede stand. 'Zet de kraan maar open, je zal zien dat je warm water hebt'. Met het knippen van de schakelaar had hij mijn nieuw verworven mannelijkheid omgezet in mijn reguliere twee-linkerhanden bewustzijn. Simpel. Volgens mij ken ik hem trouwens. Van de kroeg. Bah.
Zo word ik nooit een man.