Seelaavie

'Gatverdamme, niet in mijn oor gaan likken hoor! Waarom denken mannen altijd dat we dat lekker vinden?' Eeeh, okee, duidelijk. Het is ook niet dat ik zo opgewonden raak van het likken van een oor, maar meestal krijg je weinig klachten. Je weet trouwens meteen genoeg, want aanwijzingen zijn hartstikke handig natuurlijk, maar bij de eerste verkenning van wat een schitterende liefdesnacht kan worden laat je het eerst even op zijn beloop. Het werd niks tussen ons.

Neem nou zoenen. Dat is met lippen en met je tong. Niet met je tanden. En gedoseerd alsjeblieft. Gepassioneerd is okee, maar ik wil af en toe adem kunnen halen en ik voel me bij dat gretige gedoe zelfs een beetje opgelaten. Maar ik zeg niks! Dat komt omdat ik een beetje onzeker ben. Ik wil uit alle macht indruk maken op zoveel mogelijk meisjes, maar is het eenmaal voor elkaar, dan kan ik het nauwelijks geloven. Ik ben stomverbaasd als er iemand op mijn toenaderingen reageert.

Het lukt namelijk meestal niet. Je loopt wat te dollen en te dansen en ineens is het prijs. Dat heeft niks met je kleren, je uitstraling of je danspasjes te maken. Het is allemaal timing. Als je in de juiste kroeg op het juiste moment binnenkomt, met het juiste licht en de juiste hoeveelheid drank achter je kiezen, dan kan je zomaar ineens klikken met iemand. Ik loop al een tijdje single rond, dus ik wacht de klik gewoon af. Zo niet dan niet. Misschien wat nonchalant. Zelfs wat pessimistisch. Maar zo is het wel.

Afgelopen vrijdag bijvoorbeeld. We komen de plaatselijke alimentatiebar binnen - je kent ze wel, grand cafés met een seventies DJ en een overschot aan gebroken relaties - daar hoef je niet zo lang te wachten op een klik. Daar heerst honger. Honger naar samenzijn. En wij zijn het eten. Slecht hè? Maarja, daar kan je je ego even lekker bijladen. Ik danste de hele avond met een leuke meid. Het klikte.

Ik danste en danste. Ze danste mee, lachte en kneep opzichtig in mijn kont. De avond eindigt, het licht gaat aan en ik vraag haar naam. 'Ik heb twee kinderen hoor. En een vriend!' Zucht. Dat vroeg ik niet. Ik vroeg je naam. Maar goed. Het is duidelijk. Ik had nog niet eens de sex in mijn hoofd. Ik wilde vooralsnog alleen maar weten met wie ik gedanst had. 'Ga je nog mee naar Extase?' Vroeg ze. De plaatselijke foute disco dus. Nee, dank je. Ga maar met je vriendin. Dacht ik.

Ze gaf me drie zoenen. Bij de derde kwam ik gevaarlijk dicht bij haar oor. Aan het kippenvel op haar armen voelde ik dat haar oren wel gevoelig waren voor een kus. Nutteloze wijsheid. Ze was hartstikke trouw, maar kennelijk toe aan wat extra aandacht. Als het klikt, is ze één grote erogene zone. Al lik je aan haar knie.

Maar als ze gaat roepen dat ze iets niet lekker vindt, dan klikt het gewoon niet.