Klagers
Als je ouder wordt dan wordt alles minder spannend. Er zijn ook altijd een hoop zaken die je al eens gedaan hebt of waarvan je weet hoe het ongeveer af gaat lopen en dat het toch geen nut heeft. Er is altijd een kleine categorie mensen die ambitieus, daadkrachtig en enthousiast blijven. Zelf hoop ik zo iemand te zijn.
Sinds kort heb ik ook ontdekt hoe je het kan herkennen of mensen het wel goed vinden met hun leventje of met hun werk of met wat dan ook. Mensen gaan klagen. Alles wat er in hun leven niet goed gaat, of uit de hand loopt, of kansen die ze niet krijgen, wordt aan externe factoren geweten. Aan de belastingen bijvoorbeeld, of wetgeving of opdrachtgevers...let maar eens op.
Dit is natuurlijk geen verbazingwekkende ontdekking. Maar als ik van mezelf merk dat ik dingen ga wijten aan omstandigheden in plaats van die voor lief te nemen en mijn schouders daar over op te halen en gewoon door te gaan, als ik dat van mezelf merk. Dan moet ik heel gauw erg mijn best doen om het om te draaien. En dan ben ik heel erg vervelend. Drammerig, ambitieus en onredelijk. Dat moet dan even.