Even afkloppen
Ja, dat krijg je als je niet oplet. Vorige week kreeg ik een brief. 'U gaat uw huis verkopen, wilt u de levensverzekering opzeggen?'. Levensverzekering? Ik weet van niks! Goed, ik had op mijn internetbankieren wel één of andere post staan die bij mijn hypotheek hoorde, maar die werd al een jaar of vijf niks hoger, dus het leek me sterk dat daar nog een premie aan vastzat. Bellen dan maar. Bij de bank wisten ze het eerst niet, ik moest een ander kantoor bellen. Wat blijkt, ik betaal al sinds 1999 zo'n 254 euro prolongatiepremie per halfjaar voor een levensverzekering. Die stond wel als bedrag in mijn internetbankieren geactiveerd, maar niet met de polisgegevens. Opzeggen dus die boel.
Nu krijg ik het uitgekeerd. Dat scheelt. Ik had al die jaren premie betaald voor één of andere belachelijke belegging die zo slecht was dat er niet aan af was te zien dat ik daar iets voor betaalde. Lekker is dat. Nouja, ik hou er nog wel wat aan over dus ik vind het best. Maar nu log ik in op mijn internetbankieren en daar kan ik ineens wel de polisgegevens zien. Dat is even schrikken.
Als ik de afgelopen vijf jaar toevalligerwijs was overleden, dan had mijn ex-vriendin zo'n 45000 euro gekregen. Zo! ben je dan even een eikel. En ik had echt wel kunnen overlijden hoor. Auto-ongelukkie ofzo. Alcoholvergiftiging. Hartaanval. Weet ik wat had er allemaal kunnen gebeuren. Mijn ex-vriendin staat als eerste begunstigde genoemd. Had ze met haar nieuwe vriend toch even mooi op vakantie gekund. Autootje erbij. de tuin laten doen en eindelijk een nieuwe keuken. Geen wonder dat mijn exen altijd snel een nieuwe vriend vinden. Die meiden zijn loaded! Gelukkig dat hij het niet wist, want anders had ie ook nog een motief om me te vermoorden. Dus als je dit leest - nieuwe vriend van mijn ex - die verzekering is opgezegd! Laat me in leven!
Pfff...eerst maar eens een biertje. Op de koning. Dat ben ik. Koning-eikel-in-relaties. Met een lauwerkrans van eikeblad en een handvol vrouwen aan mijn voeten. Gierend van het lachen zijn ze hun geld aan het tellen. Bah. Nu ben ik niet meer verzekerd voor mijn leven. Ik kan met een gerust hart overlijden. Dan gaat het gewoon naar mijn ouders en mijn zus. En ik maar denken dat ik met geld om kan gaan.
Ik klop het wel even af hoor, maak je niet ongerust. Maar stom is het wel.