Kneuterij
Het is feest in Alkmaar. 'Wat is er in godsnaam aan de hand?' vroeg ik mijn onderbuurvrouwen in de kinderklerenwinkel waar ik een pakje moest halen wat van de week was afgeleverd. Alcmaria Feesten. Er ligt stro in de straat en ik hoor de hele dag kippen en paarden over een luidspreker. Er is een webcam op de straat gericht die 1 beeld per 6,5 uur aflevert (knoiers) en in de folder die ik op m'n deurmat vond staat onder andere: '400 figuranten laten Alkmaar na de overwinning tot leven komen. Oude ambachten, troubadours, schandpalen, tempeliers en heksen zijn slechts enkele zaken die je tegen kunt komen… ' Dat gaat dus over spanjaarden die we hier ooit de stad uitjaagden met natte voeten. Of dan dit: 'Het is de plaats waar markten welig tieren en kaas, vis en groenten worden aangevoerd met koolvletten uit de polder'. Daar woon ik dus. Waar markten welig tieren. Zucht.
Als ik uit mijn raam kijk komen er om de haverklap slecht verklede figuranten met ratels voorbij, verkleed als lepralijder en vragend om een aalmoes. Welke mensen lenen zich toch voor dit soort dingen? Ik krijg het misselijke gevoel wat ik voor het eerst kreeg op de bonte avond die we hadden na afloop van het laatste jaar op de basisschool. Met stukkies doen. Tegenwoordig zet iedereen toch op zijn huwelijksuitnodigingen 'liever geen stukkies'? Of ze zouden dat moeten doen. Huwelijken zijn de laatste en enige plaats waar dit soort amateurisme nog oogluikend toegestaan mag worden. Ik denk dat de hardnekkige stukkies liefhebbers het schaamteloos schuim van de samenleving zijn die dit soort gelegenheden aangrijpen om hun vrienden, familie en gezin te kakken te zetten. Het is een afwijking. Een vloek.
En dan nog iets. Je gaat toch lepra niet vieren? Wat een onzin! Een beetje de armoede en ziekte van 500 jaar gelden als entertainment in de straat brengen. Gaan ze over 500 jaar dan met kanker en hart- en vaatziekten over straat? Bij wijze van feest? En rollen ze dan nog steeds elke zomerse vrijdag plastic kazen over kaasmarkt en maken een levensgroot portret van een berrie; De kaasdrager: 'in de 21e eeuw werden plaatselijke alcoholisten, paupers vergeelde middenstanders ingezet als kaasdrager bij de plaatselijke kaasfolklore, toeristen kwamen vanuit heel europa, dat toen nog een wereldmacht was, naar Alkmaar om dit te bekijken. Kaasboeren hadden twee kassa's. Eén voor de toeristen en één voor de locals.' Zoiets.
Morgenavond hebben ze Hans Dulfer geboekt. Hoe bedoel je terug in de tijd, denk ik dan. Volgens mij hebben de ouders van Hans de laatste pest-epidemie nog meegemaakt. Wat een amateurs. En dan hebben ze ook nog in de EK-maand alles in 1 weekeinde gepropt, samen met Indian Summer. Een festival in de buurt van Alkmaar waar iedereen naartoe gaat en de organisator met acts komt als de Golden earring en Anouk. Hahaha, die hij nog uitstelt zodat mensen voetbal kunnen kijken op schermen. En dan maar wauwelen over programmering en trends en weet ik het wat, tot het landelijke nieuws aan toe. Iedereen gaat daar gewoon heen voor de gezelligheid en vandaag ook voor het voetbal. Terwijl 20 kilometer verderop 400 figuranten zich op het waagplein verdringen voor een scerm met de wedstrijd erop. Erg hè, van Khalid, zullen ze tegen elkaar zeggen en we kijken ademloos toe hoe na de gewonnen wedstrijd alle jonge voetbalhelden hun kinderen uit het publiek plukken en op de schouders van Khalid ztten.
Ik ga. Want ik moet naar de Indian Summer. Straks mis ik Het Goede Doel, met op zang onze nationale dinosaurus: Henk Westbroek. Even terug in de tijd.